Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Weź głęboki wdech.
I wydech.
Wdech…
I wydech.
Poczuj bicie swojego serca.
Ten rytm życia.
Jesteś w stanie stworzyć wszystko,
czego pragniesz, z niczego.
Jest spoko?
Tak.
Co widzisz?
Co czujesz?
Pamiętaj, że masz w sobie wielką moc.
Ta moc stanie się twoim przewodnikiem w podróży.
Pokaż broń.
Załadowana?
Lepiej ją załaduj.
To piękny dzień, pełen możliwości.
Jestem tam, gdzie powinnam być.
7 listopada. 05:20.
Otwieram się na energię wszechświata
i ufam drodze, którą prowadzi mnie życie.
JAKOŚĆ SNU: KIEPSKA
Ten dzień przyniesie ci spokój
i szansę na odniesienie sukcesu.
7 listopada. 05:20.
Zlokalizuj znajomego.
Poczuj tę chwilę.
Niech to będzie piękny dzień.
ZNAJOMY
Dotarłeś do znajomego.
Nie odzywaj się, chyba że to konieczne.
GOLDEN ROSE BIŻUTERIA
Jak tam?
Wszystko gra.
Kto to?
Mój kuzyn.
A kim był Leo?
Nie, to inny kuzyn.
Robiłeś to kiedyś?
Czy siedziałem dwie godziny w aucie? Tak.
W porządku?
Włóż je do kasetki.
Chodź na zaplecze, chcę zamienić słowo.
Ali, ty nie. Zostań tutaj.
Włóż zegarki do nesesera.
Co jest…?
Co się dzieje?
Ręce do góry.
Masz broń?
W wozie.
- Wsiadaj. - Co?
Masoud, do bagażnika.
Gdzie twój telefon?
- W wozie. - Jaki masz PIN?
- 1324. - W bagażniku jest woda.
POSZEDŁEM PO PALIWO
Dziś jest inaczej.
To nie jest zwyczajny transport.
Przewozicie dwa zestawy brylantów.
Podejdź.
Sześć brylantów. Ośmiokaratowych.
W sumie trzy miliony dolarów.
A te w neseserze?
Są lewe.
- Lewe? - Wstań.
Przyklej je do kostki.
Ani słowa kuzynowi.
MASOUD JESTEM
Idź.
W porządku.
Widzisz wóz naprzeciwko?
Pojedzie za wami na miejsce.
- Jako ochrona. - OK.
Mogę zobaczyć twoją broń?
Co to jest?
- Pistolet taty. - Serio?
Kto to był? John Wayne?
Weź to.
Od razu wracacie. Bez zatrzymywania się.
Co powiedziałem?
Bez zatrzymywania.
Zero pieprzonego szacunku.
POLICJA OŚMIESZONA PRZEZ FALĘ DUŻYCH KRADZIEŻY
Widziałeś kluczyki? Spóźnię się.
Daj mi odrobinę prywatności.
- Zamykaj drzwi, jak walisz kloca. - Sikam.
- Na siedząco? - To najlepsze trzy minuty dnia.
Bardzo sexy.
Wracamy na drogę nr 405…
Droga 101 w kierunku zachodnim przejezdna
między Echo Park Avenue a Thousand Oaks. W centrum nie najgorzej, ale…
HOUGHTON’S JUBILER
Co jest, kurwa?
O, w mordę, to twój dom.
Ben, jak widzisz, mój człowiek stoi przed twoim domem.
To moje ubezpieczenie.
Brylanty, które przewozisz, też są ubezpieczone.
Więc bez wygłupów. Rozumiesz?
Kiedy powiem „już”, powoli wyjmiesz broń
i obydwa telefony, a potem mi je podrzucisz.
Jasne?
Już.
Powoli.
Zostańcie. Nie ruszacie się.
Ben, wyjdź.
Na kolana, za samochodem.
Patrz przed siebie.
Nie umierałbym za firmę ubezpieczeniową.
Weź to i jedź.
Nie, Ben, ja chcę prawdziwe brylanty.
Nie wiem, o czym mówisz.
Chcę, żebyś wrócił cały do Sorayi. Pomóż mi w tym.
Gdzie one są?
- Na kostce. - Której?
- Lewej. - Powoli je wyjmij.
Dawaj, Ben.
Wychodź.
Szybciej. Ruchy.
Na kolana.
Trzymaj. Założę się, że nie masz kopii zdjęć.
Szlag!
Ma pan naprawdę…
wyjątkowy gust.
Ten piękny dom jest dowodem na to, jak wiele pan osiągnął.
Możemy panu zaoferować
najlepszą ochronę cennych dla pana
- …przedmiotów. - OK. Ochrona? Zapraszam.
Co to jest?
- Termostat? - Działa na odcisk palca.
Wystarczy, że ja lub córka tego dotkniemy. Bum. Otwiera się w sekundę.
- Takiego nie widziałam. - Niezłe, co?
W każdym pokoju.
Nie obniży pana składki, ale zapewni dobre samopoczucie.
Jak cholera.
W zeszłym roku dwaj moi znajomi mieli włamanie, kiedy już spali.
- Strzelała pani? - Do włamywaczy?
Nie. Z glocka.
Nie. Nie na tym polega moja praca.
Spodoba się pani.
- Nie, nie. - Będzie fajnie.
Proszę. Gotowa?
Hej, Ramon?
Odejdziesz kawałek?
Mogę go trafić.
Bez obaw. Zawsze schodzi z drogi.
Dobra. Ja to wezmę.
Proszę trzymać.
Jeśli trafi pani w butelkę,
od razu podpiszę umowę.
Dobrze.
Proszę wycelować. Właśnie tak.
Niech się pani rozluźni i naciśnie spust.
Boże.
Nie trafiła pani Ramona. To dobra wiadomość. Proszę.
Następna sprawa.
Ten obraz musi być objęty polisą, bo zyskał na wartości
od czasu, kiedy go kupiłem.
Widziałam go w muzeum.
Kosztował mnie 6,2 miliona dolarów.
Ale jak oboje wiemy,
współczesna sztuka czarnych zyskuje na wartości.
Zgadza się?
Musimy przejrzeć mnóstwo rzeczy.
Mamy masę nowoczesnego sprzętu.
To, co nas wyróżnia, to również ochrona prywatności.
Mamy też ubezpieczenie od odpowiedzialności w cyberprzestrzeni.
Pamięta pan skandal związany z przyjęciami na studia?
- Tak. - Nie wypłynęły dane żadnego z naszych klientów.
I… dzień dobry.
Polisa obejmie też mienie córki, kiedy pójdzie na studia.
To moja narzeczona,
Adrienne.
Miło cię poznać, Adrienne.
Właśnie mieliśmy porozmawiać o ubezpieczeniu wesela.
To piękne miejsce.
Długo to jeszcze potrwa,
- …tatuśku? - Właśnie skończyliśmy.
- Zator na Getty Center Drive… - Sharon.
dwa pasy - od drogi 101.
Z zachodniego LA na lotnisko można dotrzeć…
CZY NIE CZAS ZACZĄĆ ŻYĆ NAJLEPIEJ?
HOUGHTON’S JUBILER
Z ekologicznym olejem kokosowym i aloesem…
- No proszę, tuż przy 101. - Nie zaczynaj z tą bzdurą, Lou.
Chryste, kiedy wreszcie wymienisz tego grata?
Grat ma się dobrze.
Jest jak wino.
- Serio? - Tak.
To przygnębiające.
Nie rozumiem, czemu chcesz wyglądać na biedaka.
Biedak tak nie wygląda. Dlaczego ci tak zależy?
Bo muszę z tobą jeździć, detektywie Buddo.
Jasne.
Co tu mamy?
Na tyłach. Dorwali kuriera, który wiózł brylanty warte trzy bańki.
Zostawił to tutaj, Ben?
Musiał wiedzieć, że to podróba albo…
Nie wiem.
Nie wiemy.
Co jeszcze nam powiesz, Ben?
Znał imię mojej żony.
Skąd mógł je znać?
Niby skąd mam wiedzieć? Dlaczego mnie o to pytacie?
Spokojnie.
Bo napadnięto cię akurat tego dnia, kiedy wiozłeś towar wart trzy miliony.
Spory zbieg okoliczności.
- Nic mu nie powiedziałem. - Nie twierdzę…
- Obwiniasz ofiarę. - Obwiniam ofiarę? Tak się to nazywa?
- Zabrał wam telefony? - Tak,
ale potem oddał.
Kuzyn mówi, że strzeliłeś do niego.
- Cholerna broń się zacięła. - A on był uzbrojony?
- Tak. - Więc dlaczego cię nie zastrzelił?
Jego zapytajcie.
- Miałeś nie zaczynać. - Czego?
- Tych swoich teorii. - Sposób działania pasuje.
- Jaki? Brak śladów? - Gość wie, co przewożą i kiedy.
Najpierw odcina kamery. Nie stosuje przemocy.
- Załatwia to w chwilę i znika. - Dobra.
Tuż przy trasie 101. Facet ma zasady.
- Ma zasady? - Tak. I się ich trzyma.
- Jasne. I znowu oberwiemy. - Nieprawda.
Co się z tobą dzieje?
Porucznik mówi, że…
powinienem zmienić partnera.
Że z tobą utknę w martwym punkcie.
Tak powiedział?
Tak.
Co odpowiedziałeś?
Że tego nie zrobię.
- Dzięki. - Ale twoja obsesja na punkcie gościa
- …nam nie pomaga. - To ten sam człowiek, jestem pewien.
Mam nadzieję, że masz rację, Lou. Bo muszę awansować i to szybko.
Tuż obok Charlesa.
No i? Jak poszło?
Pokazywał ci swój arsenał? Mam nadzieję, że nie cały.
Poszło dobrze.
Podpisał umowę?
W zasadzie tak.
Po prostu, no wiesz… chce zobaczyć wycenę.
Jest bajecznie bogaty i ma na to czas?
Dzięki temu pozostaje bogaty.
Tak.
Jestem pewien, że go masz.
Phil?
- Tak. - Jak spotkanie?
Które?
Spotkanie wspólników. W sprawie mojego wejścia do Rady?
Tak, tak…
Muszę zebrać wszystkich przy stole.
Mark wrócił z Maui. Złapię go.
- To samo mówiłeś, zanim wyjechał. - Nie zajmuję się terminami, więc…
Możemy sobie darować?
Jak poszło?
Był pewien problem.
Policja?
Nie, tylko ten chłopak… Prawie musiałem…
Nie wiem.
Wierzysz w znaki?
Pieprzyć znaki.
Spanikowałeś i tyle.
Ten skok i następny, w Santa Barbara… To będzie dla ciebie dobry rok.
Dla ciebie też, ale to ja ryzykuję.
- Ty tylko sprzedajesz. - Masz jakiś problem?
Ta robota w Santa Barbara… coś mi tu nie pasuje.
Za dużo kasy, żeby zrezygnować, mistrzu.
Kupiec już czeka.
Wiem, ale w środku dnia?
Wchodzimy przez główne wejście. Nie wiemy, ile osób będzie w aucie.
- Ktoś może oberwać. - Masz inny pomysł?
Tak, pracuję nad czymś.
Dobrze.
A teraz wydaj trochę kasy…
zalicz panienkę, zrelaksuj się.
Na razie.
Tak?
Wiesz, kto mówi?
Jonathan?
A gdzie Sarah?
Sarah nie jest w formie, skarbie. Miała ci wysłać wiadomość.
OK.
Powiedz, co lubisz?
To, co się zwykle robi.
Całkiem miło.
Lubisz kontakt wzrokowy?
Dzień dobry.
Niech ten dzień będzie czystą kartą dla twojego umysłu,
twoich działań…
i myśli.
Niech przyniesie ci…
JAKOŚĆ SNU: BARDZO ZŁA
LAIDLAW & VILE NASZ ZESPÓŁ
WICEPREZES, RZECZOZNAWCA
Zanim zaczniemy, chcę przedstawić
nową członkinię zespołu rzeczoznawców, Madeleine Adcock.
Razem z Sharon, będzie się zajmować nieruchomościami o wysokiej wartości.
Powitajmy ją serdecznie.
Cześć wszystkim. Cieszę się, że tu jestem.
Dobra. Nowi klienci.
Sharon właśnie wyceniła jeden z największych majątków w Kalifornii
i wygląda na to, że najdroższe wesele,
jakie kiedykolwiek ubezpieczaliśmy.
Jakie są wieści o Monroe, Sharon?
Wygląda obiecująco.
Brzmi dobrze… ale umowa byłaby jeszcze lepsza.
Dalej, Phil. Co u ciebie?
Nie podoba mi się jedno roszczenie.
Na siedmiocyfrową kwotę od jubilera Samira Kassema.
Obrabowano kuriera w dniu,
kiedy wiózł trzy miliony w brylantach. Niezły przypadek.
- Zgadza się. - Sharon…
Wykorzystaj swój urok i spraw, żeby sprawdzili typa na wariografie.
W tym tygodniu? Miałam dopiąć umowę z Monroe'em…
To siedmiocyfrowa kwota.
Dobra. Może Madeleine przejmie Monroe'a?
- Nowa twarz i nowe podejście. - Świetny pomysł, Phil.
Chętnie się tym zajmę.
Jeśli pozwolisz.
Jasne.
Dobra. Sprawy międzynarodowe…
- Sammy, rozumiesz, jak to wygląda? - Nie.
Nie rozumiem.
Co to ma być?
Gruby glina i zły glina?
Wiesz, jak długo prowadzę biznes? Otworzyłem ten sklep 27 lat temu.
I mam jeszcze dwa inne.
- Dlaczego miałbym oszukiwać… - Spokojnie.
Uprzedził go pan telefonicznie, kiedy pojawi się kurier?
Nie. Powiadomiłem go mailem.
Teraz pomyśl, skąd wiedział, czyjego maila zhakować?
I skąd wiedział, kto będzie coś przewozić?
To samo co ostatnio: e‑mail,
kalendarz, Facebook, WhatsApp i Instagram.
A Snapchat? TikTok?
Jest na to za stara.
Buu!
Jest robota
w Santa Barbara.
Mój człowiek wszystko nagrał,
ale się wycofał.
Dlaczego?
Stracił zimną krew.
Wiem, jak to wygląda.
Boi się, że ktoś może ucierpieć.
Tata mawiał: gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą.
Nie jesteś taki jak on.
Niech spoczywa w pokoju. Ty możesz nie mieć jaj,
żeby robić takie rzeczy jak on.
Ale jeśli chcesz się przekonać,
to twoja szansa.
Myślisz, że sobie poradzisz?
Szlag!
Czemu się pan tak nagle zatrzymał?
Zatrzymałem się, ale nie nagle. Jest czerwone.
Wszystko w porządku?
Niezupełnie. Jestem spóźniona, a to auto szefowej.
Cholera. Mogę prosić…
Potrzebuję pana dane ubezpieczeniowe.
Jasne…
Może po prostu…
To powinno pokryć szkodę. Bez problemów z ubezpieczeniem.
Słucham? Masz zwój banknotów, żeby się pozbyć problemu?
Próbuję pomóc. To pani we mnie wjechała.
Dziękuję, ale muszę to załatwić oficjalnie.
Inaczej stracę pracę.
Wezmę długopis.
Jasne.
Kto trzyma tyle forsy w kieszeni?
Dobra.
Przepraszam.
- Proszę. - Dobra.
Ma pani dzieci?
- Słucham? - Widzę fotelik.
Nie, Boże…
- To auto szefowej. - Rozumiem.
Ma bliźnięta. Wredne gnojki.
Ja też nie mam dzieci.
Dobra.
Ktoś się z panem skontaktuje.
- Nie wiem, jak to działa. - Też nie wiem… Do zobaczenia.
MAYA CA‑286730 MERCURY
MARCO, BEVERLY HILLS, KALIFORNIA
Przepraszam. Pani od ubezpieczeń?
- Pan od przestępczości? - Tak.
Sharon Coombs.
- Dzięki za spotkanie. - Jasne.
- Napije się pan? - Nie, dziękuję.
- Nie lubi pan smoothie? - Nie lubię nawet wypowiadać tego słowa.
Ma pani dla mnie coś w sprawie Kassema?
Liczyliśmy na badanie wariografem Kassema i jego kuriera.
Żebyście mogli odrzucić roszczenie? Płacił składki.
Teraz chcecie go wydymać? Fajną ma pani pracę.
- Tak? A jak… - Super.
Jak pana praca w policji?
Spełniły się oczekiwania?
Świat jest bezpieczniejszy,
więc ma pan trochę satysfakcji, co?
Nie oszukuję tych, których mam chronić.
Nikogo nie oszukuję.
Oferujemy drugą najcenniejszą rzecz po bogactwie.
- Czyli zdrowie? - Nie.
Zabezpieczenie tego bogactwa.
A mnie mówiono, że pieniądze szczęścia nie dają.
Przykro mi. Wprowadzono pana w błąd.
Według badań szczęście po 45. roku życia jest ściśle związane z bezpieczeństwem finansowym.
Mówię o wygodnym życiu w fajnej, spokojnej okolicy.
Załapała się pani na ten kawałek tortu?
Mieszkam przy plaży.
Nie ma innego powodu, by żyć w tym mieście.
Statystyka mówi, że to było oszustwo.
- Statystyka? - Tak.
Każdy ciąg ludzkich działań tworzy wzór.
Mogę pokazać panu mapę z zaznaczonymi dzielnicami, w których 90% mieszkańców
zachoruje na serce.
I powiem panu,
że to nie jest ta okolica.
Potwierdzone naukowo.
- Miło było panią poznać. - Pana również.
Mamy prawo domagać się badania wariografem.
Każdy ciąg ludzkich działań tworzy wzór.
Na obszarze, który tu widzicie, odnotowano 219 włamań
w ciągu ostatnich czterech lat.
Arthur, mógłbyś usunąć
wszystkie rabunki poniżej 500 tysięcy?
- Bum. - Kryminalne zagadki L.A.?
Mów dalej. Słucham.
Usuń wszystkie napady bez udziału firmy kurierskiej
i pojazdu opancerzonego.
Teraz usuń napady,
w trakcie których sięgnięto po przemoc.
Na koniec usuń napady,
gdzie na miejscu znaleźliśmy materiał genetyczny lub dowody.
Bum.
Nasz gość jest inteligentny, ale też tworzy pewien schemat.
Wie, kiedy jubilerzy przewożą kosztowności. Pewnie hakuje ich komunikatory.
Nie stosuje przemocy. I zawsze
działa w pobliżu drogi 101.
Ostatni napad na południu. Następny pewnie na północy.
Na ziemię!
- Dawaj neseser! - Co?
Co jest, kurwa?
Hej, ty, ręce do góry!
Ręce do góry!
- Chodź tu. - Nie.
No już, chodź!
Na ziemię.
Ktoś jest na zapleczu?
- Czy ktoś jest na zapleczu? - Nie!
Nie ma nikogo.
Jest pusto.
Nikogo tam nie ma?
Zamknij się!
- Gdzie klucz? - Nie mam go.
Gdzie klucz, do kurwy?
Na zewnątrz. W aucie!
- W aucie. - Gdzie?
- W aucie. - Jakim, do cholery?
Na zewnątrz.
Kurwa!
Myślisz, że to żarty?
Daj mi… ten pieprzony… klucz!
- Bo cię zabiję! - Mam go na szyi. Już daję.
Już! Koniec zabawy!
- Bierz! Ty cholerny… - Dawaj!
Uciszcie tego bachora.
Co?
Otwieraj pieprzone gabloty!
Co jest, kurwa? Gdzie jest…?
- Otwieraj! - Ja tu nie pracuję!
Ona tu nie pracuje.
Na ziemię!
Idź tam i otwórz gabloty. Już!
Nie gap się na mnie.
- Otwieraj. - Otwarte.
Wrzucaj do torby.
Szybciej! No już!
Szybciej.
Dawaj!
Wracaj!
Z powrotem na ziemię!
Szybciej!
Ty, chodź tutaj!
Połóż się na nim!
A ty na nich.
Ani drgnij.
Kurwa.
Gdzie przycisk?
- Obok kasy! - Co?
Gdzie on, kurwa, jest?
Zamknij się.
Kurwa!
Pieprzone…
Otwieraj drzwi! Już!
Otwórz te cholerne drzwi!
Dobra, dobra.
Spokojnie.
Pamiętaj…
wiem, jak wyglądasz.
I ogarnij tego bachora.
Dajcie nam chwilę.
- Kapitanie. - Ray.
Jaki jest twój cel?
- Nie rozumiem. - Przedstawiasz te napady jako serię.
Wiesz, co to znaczy dla wydziału?
- Wiem, że muszę… - Daj mi skończyć.
W dwóch przypadkach
mamy już podejrzanych.
Fellner zamknął trzecią sprawę sześć tygodni temu.
Tak, ale popełnił błąd.
Nie.
Nie popełnił błędu.
Zamienił czerwone punkty w czarne. To nie błąd.
Wiesz, czego tu nie robimy?
Nie sabotujemy naszych statystyk. To jest błędem.
Wiem, że mam rację. To ten sam gość,
który nie pozwala się złapać.
Jasne.
A całą twoją teorię spaja fakt, że nie możemy go dorwać.
Obaj wiemy,
- …że to nie przypadek. - Nic nie mów.
Dobra.
Masz najniższą wykrywalność w zespole. To ściąga wszystkich w dół, łącznie ze mną.
Co się dzieje?
Kiedyś byłeś…
Powinieneś siedzieć na moim miejscu.
Ta gra ma zasady.
Znajdź teorię, która pasuje wszystkim w tym budynku.
MAYA CA - 286730 MERCURY
MAYA, TU MIKE, TEN OD STŁUCZKI.
POSZŁABYŚ ZE MNĄ NA KOLACJĘ?
TAK.
- Przyniósł kwiaty… - Przypomnij, czym się zajmujesz?
To w zasadzie sprzedaż oprogramowania dla banków.
Blanquette de veau jest tu znakomita.
- Przepraszam za spóźnienie. - Luz.
Wjechałam w kogoś. Formalności zawsze długo trwają.
Gość się za szybko zatrzymał?
Wiesz co? Właśnie. To była jego wina.
Ale za to mam randkę z przystojniakiem.
Często tu bywasz?
Od czasu do czasu.
Ta…
Blanquette de veau powinna być dobra.
Czy ty…
Mieszkasz w Los Angeles?
- Sporo podróżuję. - Tak?
Tak. Taka praca.
Czym się zajmujesz?
Generalnie…
oprogramowaniem…
dla banków. Sprzedażą.
Mało to interesujące.
Nie, to super.
Tak.
W porządku?
Tak.
Myślę, że to nie był najlepszy pomysł.
Wyglądasz na super faceta i jesteś bardzo…
ale…
Szczerze mówiąc, chyba nie mamy ze sobą
wiele wspólnego.
Poza tym mam zasadę, że jeśli coś nie pasuje,
nie tracimy na to czasu.
- Ale skąd to wiesz? - Co skąd wiem?
Że nie mamy ze sobą nic wspólnego.
Nie mam pojęcia, co to jest blanquette de veau.
To znaczy…
- Nigdy bym tu sama nie przyszła. - Jasne.
Ja też.
Serio?
Nigdy tu nie byłem.
Nigdy?
Myślałem, że w takie miejsce ludzie…
no wiesz, zapraszają ludzi.
Myślę, że to cielęcina.
Co?
Blanquette de veau.
- Cielęcina? - Tak.
Tak…
Nie zjadłabym tego.
- Zdecydowanie. - A co byś zjadła?
KANAPKI, BURGERY, ŚNIADANIA, NAPOJE, DESERY
Myślałem, że się kochamy.
Kochamy się.
Ale bardziej z przyzwyczajenia.
Nie pragniesz czegoś podniecającego?
Czegoś nowego?
- Możesz odebrać. - Nie. Nie muszę.
- Odbierz. - Nie, nie odbiorę.
To twój pierwszy?
Romans?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
W weekend się wyprowadzam.
Wiesz co? Zostań. Ja się wyprowadzę.
Dokąd?
- Może gdzieś blisko plaży. - Plaży?
Serio? Przecież ty nie lubisz plaży.
Lubię bardziej niż ty.
Bzdura.
„Jak skończył się twój ostatni związek?”
Przez pracę. Musiałem wyjechać.
„Co daje ci motywację do działania?”
Chyba kasa.
Co?
Dobra.
„Zdarzyło ci się użyć kajdanek?”
Tak.
OK.
„Gdybyś za naciśnięciem guzika mógł zacząć życie od nowa, nacisnąłbyś go?”
Tak.
Poważnie?
A ty?
Nie.
To źle?
Nie wiem. To trochę…
Co?
Smutne?
Pracuję w firmie PR.
Współpracujemy z muzykami, aktorami i tak dalej. I wiesz co?
Choćby nie wiem, ile zarabiali, zawsze im za mało.
Wiem, kiedy będę miał dość.
Skąd?
To konkretna liczba, ale…
wystarczy, żebym się poczuł…
no wiesz…
bezpiecznie.
Myślisz, że będziesz jeszcze chciała…
- Spotkać się znowu? - Tak.
Może.
Tak?
Tak.
…uzbrojony w broń półautomatyczną sterroryzował personel i klientów.
Padły strzały. Doszło do tego podczas brutalnego napadu
na salon jubilerski w dzielnicy handlowej w Santa Barbara
tuż po dziesiątej rano. Kamery uchwyciły sylwetkę napastnika,
jednak miał on na głowie kask motocyklowy.
To kolejny z serii napadów na luksusowe cele
w Południowej Kalifornii.
- Ja tu nie pracuję. - Zatrzymaj.
Nie, nie!
Możemy porozmawiać ze świadkami?
Niewiele powiedzą.
Facet miał na sobie kask.
Jeden świadek się zesrał.
Dosłownie.
Narobił w gacie.
No proszę.
Złodziej ze 101.
Oto i on, Lou.
Coś mi tu nie gra.
- Przepraszam, co? - Po prostu…
Co ci nie pasuje?
Miało być na północy i tak właśnie było.
Niecałe dwa kilometry od 101,
więc lokalizacja pasuje, tak samo cel. Sposób działania też się zgadza.
- Więc co ci nie pasuje? - Nasz gość nie sięga po przemoc.
Jest mój numer jeden.
Co dobrego?
- Gdzie moja działka za ostatnią robotę? - O co ci chodzi?
O Santa Barbara.
- Santa Barbara. - Dałem ci namiary.
- Zaplanowałem to i podałem szczegóły. - Ale powiedziałeś też, że odpuszczasz.
Nie miałeś prawa nikomu tego zlecać.
- Chcesz coś dostać, tak? - Nie chodzi o forsę.
A więc o co?
O zaufanie.
Jeśli sytuacja się powtórzy, to z nami koniec.
Koniec współpracy?
Próbujesz mnie straszyć?
Może się zastanowisz,
co byś zrobił beze mnie?
Tak.
Czekam,
aż wrócisz z podkulonym ogonem!
Traktujecie tak wszystkich klientów
czy to przywilej imigrantów?
To formalność, panie Kassem.
Jeśli nie ma pan nic do ukrycia, to nie ma się czym przejmować.
Formalność?
Wie pani, co mnie oburza? Nie to, że wam płacę,
a wy nie chcecie mi wypłacić tego, co jesteście winni.
Podejrzewacie mnie nie tylko o to, że jestem złodziejem,
ale również kłamcą.
Wie pani, że ludzie, dla których pani pracuje,
to pasożyty.
Pani też jest pasożytem?
Mój człowiek
kombinuje coś na boku.
Musisz go odnaleźć
i śledzić.
To jego spec od pozyskiwania informacji.
Pracuje w Google’u czy gdzieś.
Obserwuj go, pojawi się.
I co wtedy?
Nie obrabujesz kuriera.
Pozwolisz, żeby on to zrobił,
a potem zgarniesz mu towar.
Komentarze Wiadomość od ZTrawdad0
Macocha lubi w zad kropka com?
To namiar na zaszyfrowane dane. Postępuj zgodnie z instrukcją.
Zabawne, co nam czasem chodzi po głowie.
Dzięki.
ZLOKALIZUJ PSA
SEKSOWNA MAMUŚKA W SPIŻARNI
LOGIN
WPROWADŹ HASŁO
SHARON COOMBS WICEPREZES, RZECZOZNAWCA
LISTOPAD 2025
LUNCH Z VANESSĄ FIG & FIELD
PARKINGOWY
- Biały Mercedes GLE. - Tak jest.
Już podjeżdżam.
Fajny wóz.
Dzięki.
Życie jest za krótkie na nudne auta, prawda?
Elvis. To jego słowa.
Jasne. A czym jeździł?
Złotym Cadillakiem.
Nieźle.
Lubi pan samochody?
Te z charakterem.
Stare czy nowe?
Dzisiaj - stary.
Dzisiaj?
Powinnam zmienić pracę.
Czym więc dziś jedziemy?
Jeśli pani zgadnie, dam pani kluczyki.
Ostrzegam. Jestem w tym dobra.
Tak?
Proszę.
Stawiam na Chevroleta Chevelle.
Kolor?
Ciemnozielony.
Kolor się zgadza.
- Jedną z dwóch rzeczy zgadłam. - Nieźle.
Piękne auto.
Nie doceniłam pana.
Mike.
Sharon.
- Miło cię poznać, Mike. - Mnie również.
- Jak mówię… - Nie.
To ostatnie zdjęcie, jakie mamy.
Jesteś pewien, że nie znajdziemy go gdzieś na 101?
Jestem pewien.
Między tym zakrętem a drogą 101 zmienił auto.
- Skąd przekonanie, że jechał tamtędy? - Nie pytaj.
Między tym miejscem a 101 jest 30 przecznic.
- Poszukajmy. - Żartujesz?
- Nie. - Lou, proszę cię.
A jak go znajdziemy?
Książki należą do wyposażenia?
Jak na kogoś, kto lubi przedmioty, nie masz za dużo
rzeczy osobistych.
Żadnej fotki z rodziną ani…
Masz ją w ogóle?
Co? Fotkę?
Nie. Rodzinę.
Tak, gdzieś tam jest.
Gdzieś tam? W jakiejś szufladzie?
Nie jesteśmy taką rodziną. Nie utrzymujemy kontaktu.
Nie wiem.
Masz jakichś braci? Siostry?
Mamę? Tatę?
Tak, tak.
Nie mieliśmy zbyt wiele w dzieciństwie.
A z tego, co mieliśmy, nic mi nie zostało.
Tak więc…
Co?
Mężczyzna pełen tajemnic.
Tak.
Mogę włączyć muzykę?
Jasne.
Tam jest odtwarzacz.
Masz ulubioną piosenkę?
Nie. No dobrze.
Nie wiem, skąd myśl, że mógłbyś mieć.
Kolejny minus, co?
A w ogóle…
słuchasz muzyki czy…
Tak, czasami.
Czasami?
Czyli nie słuchasz.
Chodź.
Nie umiem tańczyć.
Chodź.
Wstawaj.
Chodź do mnie.
Nie ma zdjęć, nie słucha muzyki i nie tańczy.
Ktoś musi cię nauczyć, jak być człowiekiem.
Tak.
Lubię ten numer.
Nikt z L.A. nie tęskni za domem.
Zadowolony?
Tak.
Przerażony?
Może.
Nie zostaniesz?
Chcesz, żebym została?
Tak.
To dobrze.
Dzień dobry. Mówi Stone.
Potrzebuję nowego mieszkania niedaleko plaży. Od zaraz.
- Słucham? - Przesyłka dla pana Wilsona.
Niczego nie zamawiałem.
- Tu jest pana nazwisko. - Dobra. Proszę zostawić na zewnątrz.
- Nie mogę tego zrobić. - Zostaw na klatce.
Spadaj. Puszczaj!
Powiesz mi, co mu dałeś?
Mów, gnoju.
Ile jeszcze parkingów chcesz objechać?
Stary…
- Rozejrzyjmy się. - Czy ty…
- Widzisz tam? - Co znowu?
Lou.
Na litość boską, człowieku!
Wezwij techników.
Nie uznawał czarnego za kolor. To było tematem jego sztuki.
Ja bym tego nie powiesiła, ale doceniam dramatyczny klimat.
Mogą być państwo spokojni, nie straci na wartości.
Pytanie brzmi… czy się państwu podoba?
Mnie bardzo. Pasuje do nowych krzeseł.
Serio? Chcesz, żeby ten facet się w nas wgapiał, kiedy jemy kolację?
- Nie wgapia się. - Wgapia.
Chcę. I wcale się nie wgapia.
- Zwyczajnie patrzy. - Zaraz wracam.
Jasne.
Co za zbieg okoliczności.
Hej.
Sharon, tak?
- Tak. - Tak.
- Mike? - Zgadza się. Miło cię widzieć.
Oprócz samochodów kolekcjonujesz sztukę?
Niezupełnie. Ale podoba mi się ten obraz. Doceniam dramatyczny klimat.
Może dokądś pójdziemy? Na drinka czy coś takiego?
Wy rozwodnicy przeprowadzacie się blisko plaży
w nadziei, że poznacie seksowną surferkę. I co? Zaczniesz surfować?
Nie. Myślę o jodze.
O jodze?
Jasne. Jakiej?
Są różne rodzaje?
Cała masa.
Hot joga, dynamiczna joga,
uliczna joga, grecka joga…
- Grecka? - Ta ostatnia to może być danie.
- Chcesz zaliczyć panienkę. - Chcę nabrać formy.
Formy?
- Daj spokój, pijaku… - Co jest?
- Praktycznie nowe auto. - Szlag.
Z wyjątkiem mikroskopijnej plamki krwi.
- Wystarczy do testu DNA? - Pewnie tak.
Spojrzę na to.
Zajmujesz się sztuką?
Nie. Bardziej przyziemnie. Oferuję polisy ubezpieczeniowe ludziom,
którzy mają więcej kasy niż pomysłów na jej wydanie.
Dużo wiesz o wartościowych rzeczach?
Za dużo.
Ale trzeba też dużo wiedzieć o ich właścicielach.
- W jakim sensie? - Czy szukasz adrenaliny,
jesteś alkoholikiem, hazardzistą, zdradzasz partnerkę?
Te pytania, których nie można zadać, ale na które trzeba znać odpowiedzi.
Więc uczysz się rozszyfrowywać ludzi.
I co, rozszyfrowałaś mnie?
W czymś ci podpadłem?
Nie. Tego nie powiedziałam.
Dawaj.
Dobra.
Wyglądasz na człowieka, który ma sekrety.
Naprawdę?
Koszula - nowa albo wyprasowana,
więc albo sam nie robisz prania, albo obsesyjnie dbasz o szczegóły.
Jesteś bardzo zadbany. Włosy,
paznokcie… zegarek za dwanaście tysięcy.
Wszystko jest po prostu…
zbyt idealne.
To znaczy, że masz dużo pieniędzy i mnóstwo wolnego czasu.
Masz ubrania, auta, ale nie potrafisz spojrzeć mi w oczy.
Założę się, że nie jesteś bogaty z domu.
Skąd taki wniosek?
Stąd, że ci, którzy dorastają w chaosie, marzą o porządku.
Mówisz o mnie czy o sobie?
Może o nas obojgu.
Uraziłam cię?
Nie.
Muszę…
- Muszę ci się do czegoś przyznać. - Tak?
- Nawet nie skończyłam drinka. - To nie przypadek, że się znów spotkaliśmy.
- Chciałem z tobą porozmawiać. - Śledziłeś mnie?
Przyszedłem złożyć ci propozycję biznesową.
Ja też wiem o tobie pewne rzeczy.
Naprawdę? Na przykład co?
Mieszkasz sama. Nigdy nie byłaś mężatką.
Nie masz dzieci. 11 lat pracujesz w tej samej firmie.
Od dawna powinnaś być wspólniczką.
- Kim ty jesteś? - Daj mi pół minuty.
- Nie… - Proponuję ci
zerowe ryzyko i ogromne korzyści.
- Nie, dość. - Zajmuję się…
zbieraniem informacji od ludzi takich jak ty.
I sprawiam, że należące do bogaczy wartościowe przedmioty
od czasu do czasu znikają.
Nie daję się namierzyć i nikogo nie krzywdzę,
może poza udziałowcami firm takich jak twoja.
Jasne.
A więc jesteś złodziejem.
Rozumiem.
Posłuchaj mnie, Mike.
To, co mam, zdobyłam dzięki ciężkiej pracy.
Nie kłamię. Nie kradnę. Nikogo nie nabieram.
I nie zamierzam tego zmieniać.
Twoi pracodawcy nie są bez skazy. Mark został wspólnikiem po pięciu latach.
Jak myślisz, skąd o tym wiem?
Myślisz, że ich obchodzi twój los?
Miłego życia, Mike.
Gdybyś zmieniła zdanie,
wrzuć zdjęcie plaży na Instagram. Znajdę cię.
Nie wiem, czy ktoś ci to kiedyś powiedział,
ale masz porąbane życie!
Zatrzymaj się na chwilę i sprawdź, jak się czujesz.
Poczuj,
w którym miejscu skumulowało się w tej chwili napięcie.
Skup się na oddechu…
i na swoim ciele.
Świadomie uwolnij to napięcie wraz z wydechem.
Wypuść je.
Pozwól sercu otworzyć się
na otaczającą cię miłość…
Szlag!
Szlag.
Dupek.
Masz mnie.
- Dla kogo pracujesz? - Odejdź.
- Dla kogo pracujesz? - Idź stąd.
Jeśli chcesz wiedzieć, właśnie zmieniam pracę.
- Tak? - Szukam czegoś…
- …w branży hotelarskiej. - Tak?
- Co ci kazał zrobić? - Kto?
- Co ci kazał? - Twój chłopak?
- Śledzić mnie? - Nie jestem gejem. - Do rzeczy.
- Kazał ci mnie śledzić? - Twój chłopak? Nie jestem gejem.
- Dla kogo pracujesz? - Gdybym był… Nie dotykaj mnie.
- Odpowiadaj. Dla kogo? - Przestań.
- Spadaj. - Nie wydurniaj się.
- Chcesz się całować? Buzi? - Co miałeś zrobić?
Co ci kazał zrobić?
Szlag!
- Już dobra. - Tak?
Dobra.
Przekaż mu, że jeśli jeszcze raz cię zobaczę, to obaj zginiecie.
- Jasne? - Tak.
Na pewno?
- Zrozumiałeś? - Tak, OK.
Dobra.
Spoko.
Zostaw za sobą przeszłość.
Nie myśl o przyszłości.
Bądź obecna
tylko w tej chwili.
Przenosimy lewą stopę do przodu, do pozycji wojownika II.
Potem Odwrócony Wojownik.
Lewy łokieć do lewego kolana.
Unosimy prawą rękę.
Teraz zejdźmy na matę.
Prawa ręka uniesiona ku niebu.
Wzrok skierowany ku słońcu,
źródłu wszelkiego życia.
- Hej. - Co pan tu robi?
Niezły zbieg okoliczności.
Czyżby? Wciąż mi się to zdarza.
Ze wszystkich szkół jogi w mieście…
Albo w pana życiu nastąpiła jakaś drastyczna zmiana,
albo mnie pan śledzi.
Chcę spróbować czegoś nowego.
Separacja?
Fajnie być tak bystrą jak pani?
Przepraszam.
Miałam trudny tydzień.
To pana pierwsze zajęcia?
Widać, prawda?
Pasuje pan tu.
Miłe kłamstwo.
Dziękuję.
- Co jest? - Townsend odebrał telefon od jubilera Lafayette.
Przed sklepem kręci się podejrzany gość. To może być on.
- Skąd taki pomysł? - To kilometr od trasy 101.
A po drugiej stronie ulicy stoi podejrzany wóz.
- Co to za auto? - Czarne, z przyciemnianymi szybami.
Zupełnie jak to znalezione. To może być nasz gość.
Już jadę. Spróbuj dotrzeć przed Townsendem.
- Sunset La Brea, mamy trzy zgłoszenia. - Na ziemię! Już!
- Policja, stój! - Ręce do góry!
Na ziemię! Już!
Wracaj!
Nie, nie.
Policjant go postrzelił!
Jest uzbrojony?
Nie. Nie widzę broni.
Nie zbliżać się!
Myślisz, że to on?
Nie. To cholerny dzieciak.
Wezwij karetkę.
Hej, hej! Proszę nie podchodzić.
Wezwij karetkę.
Wracaj.
Obudź się, Townsend.
Co ty robisz?
Skuj go.
Mamy strzelaninę z udziałem policjanta.
- Lou. - Co?
On mówi, że to jego auto.
Które?
Czarne. Mówi, że to jego.
998, gdzie jesteś?
- Wyślij karetkę. - Przyjęłam. 1423 Grand.
Co robisz?
- Miał broń. - Co?
- Miał broń. - Co ty mówisz?
- Hej! Skurwiel miał broń. - Co?
Sam zobacz.
Centrala, tu FK79. Padły strzały.
Podejrzany zneutralizowany.
Był uzbrojony w pistolet półautomatyczny.
Kiedy przyjedzie karetka?
Nie sądzisz, że twoja teoria namieszała ludziom w głowach?
Za pół godziny będzie tu komisja badająca to zdarzenie.
Musisz uporządkować swoje zeznania.
On nie wyciągnął broni.
- Jesteś pewien? - Broń była w torbie.
No to mamy problem.
Nie chcę nikogo wkopać, ale wiem, co widziałem.
Mamy problem, bo twoje zeznanie nie zgadza się z zeznaniem Townsenda.
- To mnie akurat nie dziwi, biorąc pod uwagę… - I twojego partnera.
Zeznanie Tillmana zgadza się z relacją Townsenda.
Podejrzany miał broń w ręku i zamierzał strzelić do policjanta.
W trudnych czasach trzymamy się razem.
Cała trójka jest zawieszona do zakończenia śledztwa.
Potem możecie oczywiście wrócić,
chyba że…
któryś z was zdecyduje inaczej.
Zasłużone gratulacje.
Madeleine doprowadziła do podpisania pierwszej polisy z L&V.
Monroe ubezpieczył posiadłość oraz - na znaczną kwotę -
swoją imprezę ślubną w Beverly Wilshire.
Świetny początek, Madeleine.
- Gratuluję. - O Boże.
Nie trzeba było.
- W porządku. - Szampan. Dziękuję.
Dobry start, Madeleine. Tak trzymaj.
Monroe chce też ubezpieczyć upominki dla gości.
- Co to będzie? - Brylanty. Około 12 karatów każdy.
- To dodatkowe 5,5 miliona. - Nieźle. Ale wysokie ryzyko.
Sprawdź ich plan ochrony.
- Tak, już to robię. - Dobrze.
To chyba wszystko. Madeleine, dobry początek.
Sharon, zostaniesz chwilę?
- Moment. - Jasne.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Świetnie.
W końcu udało mi się zebrać
- …wspólników, więc powiem, co ustaliliśmy. - Jasne.
- Tak. - Świetnie.
Biorąc pod uwagę wyniki, odkładamy sprawę do przyszłego roku.
Chcemy mieć jasny obraz sytuacji finansowej, zanim podejmiemy decyzję.
- Cierpliwości. - Naprawdę?
- Tak. - Z tego, co rozumiem,
mieliśmy bardzo dobry rok.
Również dzięki kilku polisom, które załatwiłam.
- Mogę pokazać liczby. - Patrzyliśmy na liczby i dlatego musisz
trochę poczekać. W styczniu spełnią się marzenia.
To samo mówiłeś w zeszłym roku.
Cierpliwość popłaca.
Czekałam długo.
- Jestem tu od 11 lat. - Wiem.
Ty zostałeś młodszym partnerem po pięciu, a starszym po siedmiu…
- Do czego zmierzasz? - Do tego, że jeśli
to się ma nie wydarzyć, chcę o tym wiedzieć teraz, żeby pomyśleć o sobie.
I może o swoich klientach.
- To tyle. - Pójdziesz do konkurencji?
Po prostu ci mówię.
Myślisz, że konkurencja cię przechwyci,
bo pokażesz im liczby?
Znam twoją liczbę, Sharon. 53.
Kiepska liczba dla kobiety w tym biznesie.
Wiemy, co naprawdę kupują ci bogaci faceci.
I to nie jest 53.
Nie próbuj mnie zastraszyć.
Mamy lukę w łańcuchu dowodowym.
DNA zlecone przez Tillmana. Gdzie jest jego biurko?
Ja to wezmę.
Tak.
AKTA POLICYJNE RAPORT DNA
POLICJA LOS ANGELES RAPORT Z ARESZTOWANIA
NIELETNI PRZESTĘPCA ATAK Z CIĘŻKIMI OBRAŻENIAMI CIAŁA
DAVIS PRZEKAZANY POD OPIEKĘ ZASTĘPCZĄ: ANNE BENTON
DRYDEN PLACE 4226, LOS ANGELES
SHARON_C NOWY POST
- Wszystko OK? - Tak.
Z Antwerpii przyleci kurier.
Z zegarkami i biżuterią na ślub miliardera.
Upominki dla gości weselnych.
O wartości 5,5 miliona dolarów.
Gdzie?
W Beverly Wilshire.
Jak wygląda ochrona?
Kurierowi ma towarzyszyć uzbrojony ochroniarz
do momentu zakończenia transakcji.
Jeszcze jedno.
Kupiec płaci gotówką.
W ten sposób unika podatku, a sprzedawca nie musi tego zgłaszać do skarbówki.
Mówimy o 11 milionach dolarów.
Z czego ja
chcę trzy.
Jest osobna ochrona dla gotówki?
Nie wiem. Nie ubezpieczamy gotówki.
- Więc może być. - Może być.
To sporo broni.
I ruchliwa lokalizacja.
Zbyt ryzykowne.
Mogę cię o coś spytać?
Miałeś kiedyś zlecenie na 11 milionów?
Nie. Nigdy.
Czy to nie jest „numer, po którym można odejść”?
W „numerze, po którym można odejść”, chodzi o to, że musisz być w stanie to zrobić.
A w ogóle, czemu zmieniłaś zdanie?
Przychodzi taki moment,
kiedy odkrywasz, że masz mniej czasu, niż myślałeś.
Piękny poranek w Southland, chyba że utknęliście na południu, na 405.
Ci, którzy jadą na południe, widzą, o co chodzi koło Avalon.
Zjazd na Avalon jest zamknięty. Drogówka mówi o „zagrożeniu ze strony zwierząt”.
Jedna trzecia układu limfatycznego znajduje się w twarzy.
Wiem.
To nasz nowy dom.
Chodź.
AKTA POLICYJNE RAPORT DNA
Jeśli z Doliny chcesz się dostać do Hollywood,
jedziesz 101 na południe i przy Highland, tuż przed Hollywood…
101 KIERUNEK POŁUDNIOWY
- O co chodzi? - Dobry wieczór.
Detektyw Lubesnik, policja Los Angeles.
To ostatnie znane miejsce zamieszkania mężczyzny o nazwisku James Davis.
Czy to coś pani mówi?
Dlaczego szuka go pan tutaj?
Zna pani pana Davisa?
Dlaczego go pan szuka?
PÓŁROCZNY RAPORT GIEŁDOWY
Masz jedną przekazaną wiadomość.
James.
Tu Anne, kochanie.
Nie wiem, czy ten numer działa,
ale chciałabym z tobą porozmawiać.
Zadzwoń do mnie.
Możesz to mieć, jeśli cena ci odpowiada.
Dobrze, chłopcy…
Pora spać.
Już, idziemy.
Już, panowie. Pożegnajcie się.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Obstawiam 22,51 dolarów. - 22,51 dolarów.
- George, nie marnuj czasu. - Może zostawi pan numer?
- Dobrze. - Przywitaj się ze swoim nowym SUV-em!
To Ford Escape Active! Silnik 1,5 l, klimatyzacja i automatyczna skrzynia biegów.
Halo?
James?
Halo?
Wszystko w porządku?
Jest tu pewien człowiek,
który cię szuka. Policjant.
Martwi się o twoje bezpieczeństwo.
Witaj, James.
Jezu!
Cześć.
Kiedy przylatuje ten kurier?
- Co? - Kurier, o którym mówiłaś.
Kiedy przylatuje?
- Nie wiem. - Za parę dni? Tygodni?
Zaraz…
Ślub jest w niedzielę, więc pewnie w piątek albo w sobotę.
Weź go. Niech będzie włączony. Po rozmowie wyjmij kartę SIM,
zniszcz ją i wyrzuć telefon.
Serio?
Nie tego chciałaś?
Czy jest możliwość obejrzenia apartamentu ślubnego?
Zaraz sprawdzę.
Proszę zaczekać.
Chwileczkę.
- Tak? - Muszę znać numer lotu.
I nazwisko ochroniarza.
KLIENT STEVEN MONROE
ROBERT DAVID NELSON
- Kosztowności są… - Zamknij się, kurwa.
- Możesz to wziąć! - Nie po to tu jestem.
Wiesz, czego chcę. Nie ruszaj się.
Wiesz, czego chcę.
- Nie wiem! - Nie jestem idiotą, dziwko.
Przestań, kurwa…
Daj mi to, co dałaś jemu, a zostawię twarz.
- Mam zostawić twarz? - Tak, tak.
- Przekaż mi to, co jemu. Jasne? - Tak.
Przekaż mi to, co jemu.
Kiedy będziecie gotowi, przejdźcie do pozycji siedzącej.
Kiepski dzień?
Mogę postawić ci kawę?
Albo smoothie?
Wszystko w porządku?
Co się stało?
Co mu powiedziałaś?
To samo, co tobie.
To samo, co temu Mike’owi?
Tak.
Skoro wszystko powiedziałam,
uchronię się przed więzieniem?
Przyznałaś się do spisku mającego na celu poważną kradzież.
Tak.
Jeśli pójdziemy oficjalną ścieżką, to wpadłaś.
Będzie paskudnie.
Szlag!
Masz gdzie się zatrzymać na parę dni?
U koleżanki?
Możesz się zatrzymać u mnie. Będzie bezpiecznie.
Opowiedz mi więcej o tym Mike’u.
Cześć.
Jak tam? Muszę zobaczyć materiał
z tej sprawy z ubiegłego tygodnia. Proszę.
Jest późno.
- Wiesz, gdzie jest? Zaraz kończę. - To mi zajmie pięć minut.
- Pięć minut? - Tak.
- Dobra. - Dzięki.
- Pięć minut. - Dziękuję.
RABUNEK U SAMMY’EGO KASSEMA
FAŁSZYWE BRYLANTY
- Wszystko dobrze? - Tak, tak.
Muszę na jakiś czas wyjechać.
Dlaczego?
W związku z pracą. Pojawiła się okazja i muszę jechać.
Na jak długo?
Jeszcze nie wiem. To może trochę potrwać.
Tak. Więc…
Możesz coś dla mnie zrobić?
- Co takiego? - Możesz powiedzieć mi prawdę?
To jest prawda.
Dobrze.
A…
czym właściwie się zajmujesz?
Mówiłem już.
- Mogę prosić o drinka? - Jasne. Moment.
Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie, bo wyjdę.
Wiesz, jakie to popieprzone?
To znaczy…
Chodzę sobie…
i myślę…
jak bardzo mi się podobasz.
A potem dociera do mnie, że cię nie znam.
Nic o sobie nie powiedziałeś.
Nie pokazałeś żadnych zdjęć ze swojej przeszłości.
Jakbyś nie miał rodziny, przyjaciół. Nie masz…
nikogo. Pustka.
Maya, proszę tylko, żebyś na mnie zaczekała.
Mam czekać?
Na co?
Na co? Poważnie, na co? Aż dobijesz do magicznej liczby?
Nie traktuj mnie z góry.
- To nieważne, bo tego nie rozumiesz? - Co? Pieniądze?
Tak. Jeśli dorastasz bez pieniędzy,
nie masz wyboru.
Zaczynają się dziać złe rzeczy. Niszczą ci życie.
Jakie rzeczy?
Źli ludzie.
Proszę, daj mi trochę czasu.
Nie jestem jeszcze tam, gdzie powinienem być.
Myślę, że jesteś.
ANTWERPIA - LOS ANGELES PRZYLOT ZA 1 GODZ. 58 MIN
No proszę.
Udajesz kapitalistę?
Coś w tym stylu.
Jak się spało?
Dobrze.
Mam tam jakąś kawę.
W lodówce jest mleko owsiane.
Dziękuję.
Czuj się jak u siebie.
ANTWERPIA - LOS ANGELES PRZYLOT ZA 22 MIN
- Tak? - Mam kogoś odebrać. Padł mi telefon.
Mógłby pan pożyczyć ładowarkę?
- Mam, kolego, ale… - Ręce na kierownicę, Bob.
- Błagam, zostaw rodzinę. - Podaj mi swój telefon.
PROSZĘ O SMSA, JAK PAN WYJDZIE
Ostrożnie przy otwieraniu schowków. Rzeczy mogły się przesunąć i mogą wypaść.
Można już korzystać z telefonów.
Pan Foster?
Tak?
Proszę za mną.
O co chodzi?
WYCHODZĘ
PRZYLOTY
Pan Foster?
Witam.
Jedziemy?
- Mogę zobaczyć dowód tożsamości? - Oczywiście.
Dziękuję.
Proszę, możemy jechać.
Lot się udał?
Tak, dzięki.
Już się przyzwyczaiłem.
Często pan tu bywa?
Kilka razy do roku.
Dużo tu bezdomnych.
Nawet gdybym był bez grosza, nie spałbym na ulicy.
Jak mówią, nie oceniaj człowieka, póki nie znajdziesz się na jego miejscu.
Byłem w tym miejscu. Nie pasowało mi to.
Skąd pan pochodzi?
Jestem stąd.
Z Los Angeles.
A konkretniej?
Z różnych miejsc.
Często się przeprowadzałem w dzieciństwie.
Ładny samochód. Lubi pan auta?
Wolę stare amerykańskie modele.
A pan?
Jako dzieciak marzyłem o Mustangu.
Jak Steve McQueen?
Tak.
Jak Steve McQueen.
Niewiele osób w pana wieku wie, kim on był.
Wychowałem się na tych filmach.
Ma pan ulubiony?
Może…
Bullitt. To były pościgi!
Tak.
Mój to Sprawa Thomasa Crowna.
McQueen gra w nim luksusowego złodzieja.
Tego nie kojarzę.
- Cześć, Sharon. - Madeleine, nie musisz tego robić.
Nie musisz się śmiać z jego głupich żartów.
Ani udawać, że go lubisz i że ci się tu podoba.
Robiłam tak przez wiele lat.
I mówili mi to samo, co teraz tobie: że nigdy nie mieli u siebie takiej gwiazdy.
Że długo czekali na kogoś takiego jak ja.
Obiecywali, że zostanę wspólniczką, dostanę udziały.
Że będę ustawiona. A potem wciąż to odwlekali,
- …jak gdyby… - To problem HR. Mamy procedury.
Wiesz co? Zamknij ryj.
Powiem ci coś jeszcze.
Nie musisz być mądra. Nieważne, jak dobra jesteś.
Dla nich stanowisz przynętę,
żeby złapać kolejnego ważnego, cholernie nadzianego klienta,
którego sami nie potrafią zdobyć.
Nie wiem, ile jeszcze lat
mam przed sobą, bo mam już 53,
ale wiem jedno.
Wam ich nie poświęcę.
PARKINGOWY
Prywatna ochrona do gościa w apartamencie ślubnym.
Proszę bardzo.
To mój pierwszy dzień. Mam być kamerdynerem.
Piąte piętro.
Na końcu korytarza.
Był pan tu wcześniej?
Byłem.
Jamie, nie biegaj.
- Proszę wziąć następną. - Przepraszam.
- Zapomniałem, do którego to pokoju. - Masz to na kwicie.
- To mój pierwszy dzień. Gdzieś go posiałem. - Zadzwoń pod 011.
Mam napoje na nazwisko Monroe. Podano mi zły numer pokoju.
Pan Monroe?
Oddzwonię.
- Kochanie? - Tak?
- Panowie do ciebie. - Dobrze.
Nie. Chcę tak, jak jest.
- Antwerpia? - Tak jest.
Dobra, muszę kończyć. Nie, kończę.
- Były problemy? - Nie.
A na odprawie?
Wszyscy ręce na głowę!
- Nikt nie ucierpi! - Co robisz?
- Na kolana, twarzą do ściany. - Jesteś ochroniarzem.
- On ma broń! - Co to jest?
To napad.
- Kurwa, nie żartuję! Na kolana, już! - Kim ty jesteś?
Nie będę powtarzał: na kolana!
- Nie rób mi krzywdy. - Szlag!
Neseser na stół, ręce na głowę i klękaj.
Ruchy.
Gdzie kasa, Monroe?
Tu nie ma żadnej kasy.
Ta za rzeczy w neseserze.
- W sejfie! - Gdzie on jest?
- Gdzie sejf, do kurwy? - Po lewej!
- Znasz szyfr? - Nie.
Monroe, na mój znak na czworaka podejdź do sejfu.
Wprowadź szyfr, ale nie otwieraj, tylko wróć na miejsce.
Jasne?
- Tak. Tak, tak. - Ruszaj.
Rany! Kurwa mać.
Już, to tutaj.
- Pomyliłem się. - Wprowadź kod.
- Bez numerów! - Przepraszam. Dobra, już.
- Nie żartuję! - Dobra.
- Wpisuj cholerny kod! - Już! Zrobione! Ja pierdolę!
Hej, ty, ładuj torbę.
Ja? Dobrze.
Szlag.
Proszę.
Wracaj na miejsce.
Panie kurier, otwieraj neseser.
Już, ruchy.
Jest na szyfr.
Dobra. Spokojnie.
Wyjmij brylanty.
Jezu, kurwa, człowieku.
- Co się dzieje?! - Stul dziób.
- Jezu! Cholera. - Zamknij się!
- Kurwa. - Stul pieprzony dziób.
Rzuć broń! Jestem policjantem.
- Co? - Jesteś aresztowany. Rzuć broń.
Jeśli pociągniesz za spust, strzelę.
Pewnie masz dziecko. Zginiesz za skorumpowanego dupka?
Rzuć broń.
Mówię ostatni raz. Odłóż pistolet, James.
Wiem o tobie wszystko.
Wiem, że nigdy nikogo nie skrzywdziłeś.
Celujesz w glinę.
- Glina? To rób, co należy. Zastrzel gnoja. - Przestań.
- Strzelaj, już. Poręczymy za ciebie! - Zamknij się!
Ja pierdolę.
Odłóż broń!
Nie zrobię tego!
Proszę ostatni raz!
Kurwa.
Rzuć broń!
- Boże. - Rzuć broń! No już, do cholery!
- Błagam. - Rzuć broń!
- Kto to jest?
- To glina. Nie twoja liga. - Pieprzony glina?
Rzuć broń!
- Nie patrz na mnie. - Szlag.
- Odłóż broń. - Myślisz, że ja żartuję? Tak?
- Posłuchaj mnie. - Hej.
Jebany pies.
- Odłóż pistolet. - Odliczam.
Chcesz mieć krew na rękach?
- Odłóż pistolet. - Chcesz mieć krew na rękach?
- Jesteś gliną! - Raz!
- Milcz! - Bądź jak glina! Zastrzel go!
- Zamknij się! - Dwa! Myślisz, że żartuję?
Pieprz się! Pieprz się!
Właśnie!
Myślisz, że żartuję?
O Boże.
Pieprzony skurwiel.
Pieprz się.
Weź to i odejdź.
Pieprzony pies.
Popchnij do mnie neseser.
Popchnij neseser.
Bierz.
- Nie patrz na mnie. - Nie patrzę.
Widziałeś moją twarz, więc…
Odłóż pistolet.
Rzuć tę cholerną broń!
- Już. - Nie mogę.
Rzuć broń. No, już.
- Rzucaj, kurwa! - Nie zrobię tego.
Rzuć ten pistolet! No, już!
Rzuć pieprzony pistolet!
Rzuć go!
Pieprz się!
O cholera!
Ja pierdolę!
O Boże.
O Boże!
Kurwa… On nie żyje.
Chciał pana zastrzelić.
Szlag.
Zrobisz tak:
wsiądziesz do swego auta i nigdy tu nie wrócisz.
Pieniądze i brylanty tu zostaną.
Jest złodziej.
Złodziej ze 101.
Nie chciałem go zabić.
Wiem.
Jasna cholera. Boże.
Hej,
potrzebuję karetki.
Osobiście dopilnuję, żebyś poszedł siedzieć.
Nigdzie nie dostaniesz pracy.
Niczego pan nie dopilnuje.
Zachowa pan swoje pieniądze i brylanty.
Kiedy przyjedzie policja, wysłucha pan tego, co powiem
- …i potwierdzi moje słowa. - Chyba cię popieprzyło.
Kiedy zaczną pana sprawdzać
za przemyt brylantów i unikanie podatków,
to będzie dopiero początek.
Chyba że jest pan czysty jak łza.
Tego pan chce?
Odpierdoliło ci?
Odpierdoliło?!
Szlag.
Lepiej to schować do sejfu, zanim pojawią się moi koledzy.
- Wezwij karetkę. - Tchórz.
Nie.
Detektyw Lubesnik z wydziału rabunkowego.
Jestem w hotelu Beverly Wilshire, pokój 1018.
Potrzebuję karetki. Mam tu dwóch poszkodowanych.
Jeden nie żyje.
Drugi przytomny, z raną postrzałową w ramię.
Wdech…
Wydech.
Jesteś bezpieczny.
Jesteś spokojny.
Jesteś tam, gdzie powinieneś być.
Otwórz się na prawdę,
na to, co jest w tobie.
Nie powstrzymuj tego.
Nadszedł moment,
by powoli zacząć sprowadzać swoją uwagę
z powrotem do ciała.
Życzę wam pięknego popołudnia.
Namaste.
Cześć.
Zajrzałam do ciebie.
Tak. Nie było mnie.
Mam dla ciebie wiadomość.
Tak?
A ja mam coś dla ciebie.
- Może nie otwieraj tutaj. - Dlaczego? Co to jest?
Coś, czego nikt nie szuka.
A ta wiadomość dla mnie?
Dostałam coś takiego.
2, 09A1
Nie wiem, o co chodzi.
Nie?
No więc…
myślisz, że…
wrócisz do jogi?
Nie mam pojęcia.
Myślisz, że powinienem?
Myślę, że tak.
Dobra.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia.
MYLIŁEM SIĘ. OBY NIE BYŁO ZA PÓŹNO.
Agata Deka