Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Inspira profundamente.
E expira.8
Inspira.
E expira.
Sente o latexo do corazón.
O ritmo da vida.
Tes o poder para crear
todo o que desexes da nada.
Estás ben?
Si.
Que ves?
Que sentes?
Lembra que tes un gran poder dentro
e que ese poder te guiará no camiño.
A ver a pistola.
Está cargada?
Eu de ti cargábaa.
Hoxe é un fermoso día cheo de oportunidades.
Estou exactamente onde preciso estar.
LUNS, 7 DE NOVEMBRO
Ábrome ao universo
e confío no devir da miña vida.
POBRE
O día de hoxe traerache paz
e unha oportunidade de triunfar.
LUNS, 7 DE NOVEMBRO
Localiza o teu amigo.
Sente o momento.
Que teñas un día marabilloso.
RUTA DE ESCAPADA
AMIGO
Atopaches o teu amigo.
Non digas nada agás se non che queda outra. Vale?
GOLDEN ROSE XOIERÍA
Todo ben?
Todo ben.
Quen é?
O meu curmán.
O teu curmán non era Leo?
Este é outro curmán.
Fixeches isto algunha vez?
Estar dúas horas sentado nun coche? Si.
Vale?
Méteos no maletín.
Vamos atrás. Quero falar contigo.
Ali, ti non. Queda aquí.
Mete os reloxos no maletín, vale?
Non me…
Ei, que pasa?
As mans na cabeza.
Levas armas?
No coche.
- Métete aí. - Que?
Ao maleteiro, Masoud.
Onde tes o móbil?
- No coche. - Cal é o PIN?
1324.
Tes auga no maleteiro.
VOU BUSCAR GASOLINA
Hoxe é distinto.
Non é coma sempre.
Ides transportar dous xogos de diamantes.
Achégate.
Seis diamantes de oito quilates cada un.
Valor total: tres millóns de dólares.
E os do maletín?
Son falsos.
- Falsos? - Érguete.
Átaos á perna.
E non llo contes a teu curmán.
Estou
Camiña.
Van ben.
Vedes o coche de en fronte?
Seguiravos ata Houghton's.
- Por seguridade. - Vale.
Amósasme a túa arma?
Isto que é?
- Era a pistola de meu pai. - Ai, si?
Quen era teu pai?
John Wayne?
Leva esta.
Tráema de volta ao dereito. Sen enredar.
Que dixen?
Sen enredar.
É un puto maleducado.
A POLICÍA DOS ÁNXELES, CRITICADA POR VAGA DE ROUBOS
Ei, viches as miñas chaves? Chego tarde.
Non se pode ter intimidade?
Se vas cagar, bota o pecho.
Estou mexando.
Agora mexas sentado?
Os mellores 3 minutos do día.
Mimá, que sexy.
Na autovía 405…
A 101 dirección oeste está despexada
entre Echo Park Avenue e Thousand Oaks.
A cousa está tranquila no centro, pero…
HOUGHTON'S XOIEIROS
Non me fodas!
É a túa puta casa.
Ben, como ves,
o meu compañeiro está aparcado en fronte da túa casa.
É só unha póliza de seguro,
igual ca a que cobre as xoias que levades.
Así que nada de parvadas. Entendido?
Cando eu vos diga, sacades as armas
e os teléfonos e guindádesmos ao coche.
Entendido?
Xa.
Amodiño.
Quietos aí. Non vos movades.
Ben, bótate fóra.
Axeónllate detrás do coche.
Mira cara a diante.
Eu non morrería por unha aseguradora.
Cólleos e marcha.
Non, Ben, quero os diamantes auténticos. Xa.
Non sei de que falas.
Quero que volvas con Soraya, Ben.
Axúdame.
Onde están?
- Téñoos no nocello. - En cal?
- No esquerdo. - Vale, sácaos amodiño.
Veña, Ben.
Fóra.
Bule, hostia.
De xeonllos.
Toma. Seguro que non fixeches copias de seguridade das fotos.
Merda!
Vaites. Ten un gusto…
extraordinario.
E a súa fermosa casa é unha homenaxe
aos seus logros.
O que lle ofrecemos
é a protección máis sofisticada para todos estes obxectos
- aos que ten tanto aprecio. - Xa. Protección?
Veña.
Isto que parece?
Un termóstato?
Activado por impresión dixital.
A miña filla e mais eu só temos que tocalo.
Pumba. Ábrese nun santiamén.
- Nunca o vira. - Caixa forte de emerxencias.
Hai unha en cada estancia.
Non reduce as primas da póliza,
pero seguro que o fai sentir mellor.
Arre carallo que si!
O ano pasado, a dous amigos meus
entráronlles na casa mentres durmían.
- Anda! - Disparou?
A un ladrón?
Non, unha Glock.
Non. Non entra nas miñas funcións precisamente.
Vaille gustar.
- Non. - Non, xa verá.
Vamos. Lista?
Ei, Ramon!
Apártate un momento.
Seguro que lle dou.
Non, que lle vai dar! Sempre se aparta.
A ver, eu collo isto
e vostede colle isto.
Se lle dá a unha das botellas,
asínolle a póliza agora mesmo.
Vale.
Veña. Apunte… Iso é.
Reláxese
e dispare cando estea lista, vale?
Ai, mimá!
A ver, a Ramon non lle deu.
Mellor. Bo é. Tome.
Vale, seguimos.
Isto hai que metelo no seguro,
porque xa se revalorizou moito
dende que o merquei.
Só o vira nun museo.
Custoume 6,2 millóns de dólares.
Pero os dous sabemos
como está o mercado das obras dos artistas negros contemporáneos.
Non si?
Escoite, temos que revisar moitas cousas.
Teño moitos aparellos de última tecnoloxía.
O que nos diferencia
é que tamén protexemos a súa privacidade.
Por exemplo, tamén ofrecemos ciberseguridade.
O escándalo da fraude de admisións hai uns anos?
- Lembro, si. - Ben.
Non saíu o nome de ningún cliente noso.
E… Ola!
Tamén cubrimos os bens da súa filla
cando vaia á universidade.
É a miña prometida,
Adrienne.
Encantada, Adrienne.
Xusto iamos falar do seguro da voda.
O sitio debe de ser precioso.
Vas tardar moito,
- "papi"? - Non, xa rematamos.
Atasco en Getty Center Drive…
Sharon.
…Ten paralizados os dous carrís dereitos dende a 101.
Dirección Sepúlveda cara ao sur, dende o oeste cara ao aeroporto dos Ánxeles.
NON VAI SENDO HORA DE VIVIR A VIDA?
HOUGHTON'S XOIEIROS
…infusionado con coco ecolóxico, áloe vera…
Vaites! Xusto ao lado da 101.
Non empeces, Lou, carallo.
Mi madriña, non pensas cambiar esa carraca na puta vida?
Esa carraca non dá un puto problema.
Mellora cos anos coma o bo viño.
- Ai, si? - Si.
É deprimente, meu.
Non entendo a que vén esa puta teima de ir de pobre.
Iso non é ir de pobre.
E a ti que che importa?
Impórtame porque me ven nese coche contigo, inspector Buda.
Xa.
Que temos?
Atrás. Atracaron un mensaxeiro
que traía do centro tres millóns en xoias.
E deixou estes, Ben?
Sabería que eran falsos ou…?
Non lle sei.
Non sabe.
Vale. Que máis nos podes contar, Ben?
Sabía o nome da miña muller.
E como o podía saber?
Eu que carallo sei!
Por que me dan a min a roncha?
Acouga.
Porque, Ben, xusto o día que levas
case tres millóns en xemas é o día que te atracan.
É moita coincidencia, non?
Eu non lle pasei información,
- se é o que suxire. - Non dixen…
Isto é culpabilización da vítima.
- Culpo a vítima? - Si.
- É o que fago? - Quitouvos os teléfonos?
Si, pero devolvéunolos.
Teu primo di que lle disparaches.
Disparóuseme a arma, hostia.
El ía armado?
- Si. - Por que non che disparou?
Pregúntello a el.
- Díxenche que non empeces. - Con que?
Coa do lobo solitario.
É o seu modus operandi.
Que modus operandi, meu? Non deixar pistas?
Sabe exactamente que transportan e cando.
Corta o cable da cámara antes.
Non emprega violencia.
- Actúa en segundos… - Vale.
…ou desaparece. Xusto onda a 101.
Veña! Ten unhas normas.
- Que ten normas? - Si, e ségueas ao pé da letra.
Ímola volver cagar, non si, Lou?
Non a imos cagar.
Que che pasa?
O tenente di…
que debería cambiar de compañeiro.
Que se sigo contigo, vou quedar estancado.
Ai, si?
Si.
E ti que lle dixeches?
Que non quería facelo.
Graciñas.
Pero esta teima de que é un lobo solitario
non nos fai ningún favor.
É o mesmo tipo, e seino!
Pois máis vale que teñas razón, Lou.
Porque teño que gañar algún punto axiña.
A carón de Charles.
Non.
Que? Como che foi?
Amosouche as armas?
Espero que non todas.
Foime ben.
Pecháchelo?
Si, basicamente.
Só quere revisar o orzamento que lle dei.
Se ten cartos a varrer. Ten tempo para iso?
Supoño que así se fai un rico.
Pois si.
En fin, seguro que o bordaches.
Phil?
Que?
Sabes algo da reunión?
De que reunión?
Da dos socios.
Para facerme socia por fin.
Ai, si…
É que teño que sentar os xefes á mesma mesa.
Mark acaba de volver de Maui. Falo con el.
Iso dixeches antes de que marchase.
Mira, eu non organizo os calendarios, Sharon.
- Pero… - Deixámolo?
Que tal che foi?
Houbo un incidente.
Coa policía?
Non, cun rapaz. A pouco máis…
Non sei.
Cres nos presaxios?
Que carallo vou crer.
Levaches un susto, máis nada.
Con este e co próximo de Santa Bárbara,
pecharás un bo ano.
Ti tamén, e o que se arrisca son eu.
Ti limítaste a vendelos.
Hai algún problema?
É o golpe de Santa Bárbara.
Non me dá boa espiña.
Sonche moitos cartos, campión.
Teño un comprador.
Xa, pero vai ser de día
e imos entrar pola porta principal.
Non hai xeito de saber canta xente haberá no coche.
Podería haber feridos.
Tes outra idea?
Si, algo ando cavilando.
Moi ben.
Mira, vai gastar uns cartiños,
bota un foguete e reláxate.
Abur.
Si?
Sabes quen son?
Jonathan?
E Sarah?
Sarah non se atopaba ben, meu rei.
Disque che mandou unha mensaxe.
Vale.
Que che gusta facer?
Non sei. O normal, supoño.
Perfecto.
Es de mirar aos ollos ou non?
Bo día.
Que hoxe sexa un lenzo en branco para a túa mente,
para as túas accións
e para os pensamentos.
Que hoxe…
MOI POBRE
LAIDLAW & VILE COÑECE O EQUIPO
SHARON COOMBS VICEPRESIDENTA, RISCO PRIVADO
Antes de comezarmos, é un pracer presentarvos
a última incorporación ao equipo de taxación, Madeleine Adcock.
Xunto con Sharon, Madeleine levará os grandes patrimonios.
Seguro que a faremos sentir coma na casa.
Ola. Graciñas.
É un pracer estar aquí.
Vale, novo asunto.
Sharon acaba de taxar
un dos maiores patrimonios de California
e a que probablemente sexa
a voda máis cara que aseguramos nunca.
Como vai o de Monroe, Sharon?
Pois promete.
Vale. Que prometa está ben,
pero era mellor telo pechado.
Agora Phil. Que tes?
Pois unha reclamación algo sospeitosa.
Un xoieiro, Samir Kassem, reclama unha indemnización de sete díxitos.
Xusto atracan o mensaxeiro o único día
que leva tres millóns en diamantes.
- Xa. - Que coincidencia, non?
Pois si. Sharon, poderás engaiolar
algún dos nosos amigos polis
para someter ao polígrafo o vendedor?
Esta semana?
Tiña pensado seguir co de Monroe.
- Non… - É unha reclamación de sete díxitos.
Que vos parece se Madeleine se encarga do de Monroe?
- Cara nova, enfoque novo. - Boa idea, Phil.
Si, eu encantada de tomar a remuda.
Se che parece ben.
Si, claro.
Vale, seguimos. Internacional…
- Sammy, non ves o que parece? - Non.
Non o vexo.
De que van?
De poli gordo e poli malo?
Cando cren que abrín o meu negocio?
Abrín a tenda hai 27 anos
e teño outras dúas tendas.
Por que raio ía enganar…?
A ver, tranquilidade.
Chamáchelo para dicirlle cando iría o mensaxeiro?
Non, envieille un correo.
O que cómpre preguntármonos é
como sabe que conta de correo hackear
e como pode saber quen ten intención de transportar algo
antes de que se transporte.
Igual ca a última vez. Correo,
calendario, Facebook, WhatsApp, Instagram.
Nin Snapchat nin TikTok?
É maior.
Bu!
Temos un choio
en Santa Bárbara.
O meu tipo teno todo preparado,
pero non o vai facer.
Por que non?
Entroulle medo.
Xa o teño visto.
Pensa que podería saír alguén ferido.
Meu pai dicía que non hai tortilla sen romper ovos, así que…
Ti non es teu pai.
Que en paz estea.
A ti igual non che vale o corpo
para algunhas das cousas que el fixo.
Pero se queres unha oportunidade para descubrilo,
é esta.
Veste capaz de facelo?
Cago en tal!
Merda!
Cago na hostia. Por que paraches de socato?
Parei, pero non de socato.
Semáforo en vermello.
Estás ben?
Pois non. Chego tarde e o coche é da miña xefa.
Merda. Podes…?
Preciso os teus datos do seguro.
Xa.
Mira.
Toma. Penso que abonda para o arranxo.
Así despreocupámonos do seguro.
Quéresme dar esa morea de cartos
para non complicarte? Non…
Fágoo por axudarche. Déchesme ti o golpe.
Agradézocho, pero teño que facelo polo libro.
Se non, vanme despedir.
Vou por un boli.
Vale.
Vai por aí con miles de dólares no peto?
Vale.
Perdoa.
- Toma. - Vale.
Tes fillos?
- Que? - Pola cadeira do coche.
Non, ho. Mimá.
- É o coche da miña xefa. - Ai, si.
Ten xemelgos. Son uns repugnantes.
Eu tampouco teño fillos.
Moi ben.
Supoño que te chamarán.
- Non sei como vai o tema. - Xa, si, vale…
Deica.
MAYA PÓLIZA N.º CA - 286730 - MERCURY
Desculpa. Es a muller do seguro?
- E ti es o inspector? - Si.
Sharon Coombs.
- Grazas por atenderme. - Claro.
- Queres un? - Non, grazas.
Non che gustan os smoothies?
Non me gusta nin dicir "smoothie".
Daquela tes algo para min do caso Kassem?
Queremos que Kassem e o mensaxeiro
fagan a proba do polígrafo.
Para poderdes rexeitar a súa reclamación?
El paga as súas primas.
Que queres facer? Fodelo a cambio?
Tes un traballo bonito, Sharon.
- Ai, si? - Ben bonito.
E que tal a función pública?
É o que agardabas?
A ver, fas do mundo un lugar máis seguro,
supoño que será moi gratificante, non?
Ao menos non fodo a quen me pagan por protexer.
Eu non fodo a ninguén.
Nós ofrecemos o que a xente máis desexa á parte de riqueza.
- Non é ter saúde? - Non.
É protexer esa riqueza.
Cago en tal. A min ensináronme
que os cartos non dan a felicidade.
Síntocho. Enganáronte.
Os estudos amosan que a felicidade a partir dos 45
está moi vencellada á seguridade financeira.
Refírome a ter unha vida cómoda
nun barrio bonito.
Cumpriches o soño norteamericano, Sharon?
Vivo onda a praia.
Non hai outra razón para querer vivir nesta cidade.
Por estatística, foi o xoieiro.
- Por estatística? - Si.
Cada serie de actos humanos crea un padrón.
Poderíache amosar un mapa
que prediría onde vivirá o 90 % da xente
dos Ánxeles que contraia unha cardiopatía,
e xa che digo eu
que non é por aquí.
É ciencia.
- Encantado, Sharon. - Igualmente.
E que saibas que temos dereito a solicitar o polígrafo.
BANCO UNION PARTNERS
Cada serie de actos humanos
crea un padrón.
A área que vedes sufriu 219 roubos
nos últimos catro anos.
Arthur, podes quitar
os roubos de menos de 500 000 dólares?
- Pum. - CSI.
Sigue. Veño escoitar.
Quita os roubos
que non impliquen un servicio de mensaxería
ou un vehículo blindado.
Agora quita os roubos
nos que se usou algún tipo de violencia.
Por último, quita os roubos
nos que quedaron restos de ADN ou probas
na escena.
Pum.
Por moi listo que sexa este tipo, non pode evitar crear un padrón.
Sabe cando van mover mercancía os xoieiros,
creo que pirateando as súas comunicacións.
Non usa a violencia.
En todos os casos,
vai pola autovía 101.
A última vez foi ao sur. A próxima irá ao norte.
Ao chan, hostia!
- Dáme o maletín! - Que?
Non me fodas!
Ei! Mans arriba!
Mans arriba, carallo!
- Ven aquí. - Non.
Ven!
Ao puto chan!
Hai alguén atrás?
- Que se hai alguén atrás, hostia! - Non.
Non hai ninguén atrás.
Non hai ninguén.
Que non hai ninguén atrás?
Cala!
- Onde está a chave? - Non a teño.
Onde está a puta chave?
Fóra. Está no coche.
- No coche, fóra. - E a chave?
- No coche. - En que puto coche?
No de fóra.
Merda!
Cres que estou de broma?
Dáme a puta chave!
- Que te mato! - Vale, téñoa ao pescozo.
Xa cha dou.
Veña! Acaba dunha puta vez!
- Toma! - Veña!
Facede calar o bebé.
Que?
Ti, abre as putas vitrinas!
Que carallo…?
Ábrea!
Non traballo aquí!
Non traballa aquí.
Senta, hostia!
Tira, ábrea. Xa!
Non me mires, hostia!
- Abre a vitrina. - Xa está.
Méteas na bolsa.
Bule! Dálle!
Vamos.
Veña!
Volve aquí!
Volve ao puto chan!
Bule, cona!
Ven aquí.
Ponte enriba del!
Ponte enriba, hostia.
Quietos.
Merda!
Onde está o puto botón da porta?
- Onda a caixa! - Que?
Onde? Onde carallo está?
Acouga, cala.
Merda, hostia!
Cago na…
Abre a porta! Xa!
Abre a puta porta!
Vale.
Tranquilo.
Lembra
que che vin a cara.
Ide atender o puto bebé.
Deixádenos sós.
- Capitán. - Ray.
Cal é o teu obxectivo?
A que te refires?
Acabas de converter en serie uns roubos aleatorios.
Entendes o que supón para o departamento, non?
- Entendo que teremos que… - Déixame acabar.
Dous dos teus… exemplos
son casos que xa teñen sospeitosos.
Outro pechouno Fellner hai seis semanas, entendes?
Xa, pero trabucouse.
Non.
Non tal.
Resolveuno. Iso nunca está mal.
Sabes o que non facemos?
Non rebaixamos a puta taxa de resolución de casos.
Iso si que está mal.
Pero sei que teño razón. Todo isto é obra do mesmo tipo
e non se deixa pillar.
Xa.
O brillante factor que relaciona os roubos
é que non hai quen o pille.
Veña, ho! Os dous sabemos
- que non son aleatorios. - Cala xa!
Vale.
A ver.
Tes a taxa de resolución máis baixa do departamento.
Iso aféctanos a todos, a min tamén.
Que che pasa?
Antes eras…
Ti terías que ocupar o meu posto, tío.
Dános trela.
Atopa unha teoría
que nos vaia ben a todos os do departamento.
Maya, son Mike, o do coche contra o que te espetaches.
Apetéceche quedar para cear?
Si.
- Mercoume flores… - A que te dedicabas?
Basicamente a venderlles programas informáticos aos bancos.
Seica a blanquette de veau é brutal.
- Perdoa polo atraso. - Non pasa nada.
Espeteime contra un coche
e leva tempo arranxar esas cousas.
Seguro que freou de socato, non?
Pois efectivamente, toda a culpa foi súa.
Pero, conseguín outra cita cun tipo guapo.
Vés aquí acotío?
De cando en vez, si.
A…
A blanquette de veau está rica. Seica.
Vives…?
Vives nos Ánxeles?
- Móvome moito. - Ai, si?
Si. Por traballo.
A que te dedicas?
Basicamente…
ao desenvolvemento de software.
Para bancos. Vendas.
Non é moi interesante.
Non, está moi ben.
Si.
Estás ben?
Si.
Creo que igual isto non foi boa idea.
Semellas supercurriño e es moi…
pero…
a verdade é que non creo que teñamos moito
en común.
E teño a norma de que, se non me acaba de encaixar,
é mellor que ningún perdamos o tempo.
Pero como o sabes?
Como sei o que?
Que non imos ter nada en común?
Porque non teño nin idea de que é blanquette de veau.
A ver…
É que eu nunca viría a un sitio destes.
Xa.
Nin eu.
En serio?
Nunca viñera aquí.
Nunca viñeras?
Pareceume o típico sitio ao que a xente
leva a xente.
Penso que é tenreira.
Que?
Blanquette de veau.
- Tenreira. - Si.
Xa, pois…
eu non o comería.
- Nin de broma. - Que comerías?
BOCADILLOS, HAMBURGUESAS
Pensaba que nos queriamos.
E querémonos.
Pero xa case por rutina, non?
Non che apetece algo que te emocione?
Algo novo?
- Cólleo. - Non, tranquila. Non teño que contestar.
- Contesta. - Non vou contestar.
É a primeira?
Aventura?
De verdade o queres saber?
Farei a mudanza a fin de semana.
Sabes que che digo? Queda ti. Marcho eu.
A onde vas ir?
Se cadra múdome á praia.
Á praia?
Estás de broma? Es a persoa á que menos lle gusta a praia.
Gústame máis ca a ti.
O carallo!
"Por que rematou a túa última relación?"
Por traballo. Tívenme que mudar.
"Que te motiva?"
Os cartos, supoño.
Que?
Vale.
"Algunha vez usaches esposas?"
Si.
Vale.
"Se che desen a opción de premer un botón
e que a túa vida volvese comezar, premeríalo?"
Si.
Si?
Ti?
Non.
Que pasa?
Non sei. É un chisco…
Que?
Triste?
Mira, traballo para unha publicista.
Traballamos con músicos, actores e tal,
e…
xúrocho, por moitos cartos que gañen,
nunca lles abondan.
Cando teña abondo, sabereino.
Como?
Teño unha cifra na cabeza, pero…
Sei que abondaría para darme…
en fin,
seguridade.
Daquela cres que vas querer…?
- Volver quedar? - Si.
Pode ser.
Si?
Si.
…armado cunha pistola semiautomática,
aterrorizou os empregados e clientes
nun atraco moi violento con varios disparos.
Tivo lugar en Santa Bárbara,
nunha céntrica xoiería de luxo,
pouco despois das dez da mañá.
As cámaras de seguridade gravaron o intruso,
pero dise que perpetrou o atraco sen quitar o casco de moto que levaba.
Un atraco que se suma á vaga de grandes roubos
que se están a cometer no sur de California.
- Non traballo aquí! - Párao.
Non!
Podemos falar coas testemuñas?
Non che vai servir de moito.
O tipo non quitou o casco en ningún momento.
Unha testemuña cagou nos pantalóns.
Literalmente.
Cagou nos pantalóns.
Vaites.
O Ladrón da 101.
Velaí o está, Lou.
Hai algo que non me cadra.
- Como dis? - Que…
Como que algo non che cadra, Lou?
Dixeches que atracaría no norte e así foi, vale?
A menos de 2 km da 101.
A localización encaixa, o obxectivo e o modus operandi encaixan, Lou.
- Que non cadra? - O noso tipo nunca fixo dano a ninguén.
Home, campión!
Que tal?
E o meu pagamento polo último traballo?
Por que? Que pasa?
O de Santa Bárbara foi o último.
Santa Bárbara.
Si, atopeino eu.
Planeeino eu, expliqueicho.
E dixeches que non o querías facer.
Non tiñas dereito a ofrecerllo a outro.
Queres unha parte? É iso?
Non é polos putos cartos.
Daquela por que é?
É unha cuestión de confianza.
Se volve pasar, isto acabouse.
Que se acabou?
Agora ameázasme?
Igual deberías pensar
onde estarías de non ser por min!
Si.
Aquí estarei
cando volvas co rabo entre as pernas!
Tratan así a todos os clientes
ou é un trato especial para os inmigrantes?
É un mero trámite, señor Kassem.
Se non ten nada que agochar,
non ten que preocuparse nin o máis mínimo.
Un trámite.
Mire, o que me amola
non é que eu lles pague para que me aseguren
e vostedes busquen xeitos de non pagar o que deben,
senón que, con esta máquina, están a dicir
non só que cren que son un ladrón,
tamén que cren que son un mentirán.
Mire, señora Coombs, as persoas para as que traballa
son unha manda de parasitos.
Vostede tamén é un parasito?
O meu tipo
planea algo novo.
Preciso que o atopes
e que o sigas.
Esta persoa dálle información.
É de Google ou algo así.
Se o vixías, aparecerá.
E despois que?
Non lle vas roubar ao mensaxeiro.
Iso que o faga el.
Despois ti atrácalo a el.
"Sexo anal con madrastas punto com"?
É o enderezo encriptado.
Sigue os pasos.
É curioso o uqe nos vén á chencha ás veces, non?
Grazas.
LOCALIZA O MEU CAN
SEXOANALCONMADASTRAS
MADURA NA DESPENSA
ENTRAR NO PORTAL
INTRODUZA O SEU CONTRASINAL
SHARON COOMS VICEPRESIDENTA, RISCO PRIVADO
NOVEMBRO 2025
XANTAR CON VANESSA
APARCACOCHES
- Mercedes GLE branco, por favor. - Si, señora.
Agora mesmo llo traio.
Gran coche.
Grazas.
A vida é moi curta para conducir coches aburridos, non?
Elvis? Díxoo el.
Xa. E que coche tiña?
Pois un Cadillac chapado en ouro.
Ten lóxica.
Gústanche os coches?
Gústanme os coches con carácter.
Eses son os vellos ou os novos?
Hoxe, un dos vellos.
Hoxe?
Debería traballar no teu sector.
Daquela que coche traemos hoxe?
Se o adiviñas, douche as chaves.
Coidadiño.
Dáseme ben.
Si?
Dálle.
Vale, vou dicir un Chevrolet Chevelle.
Cor?
Verde carreira.
A cor acertáchela.
Unha de dúas, non está mal.
Nada mal.
Pero é un coche precioso.
Subestimeite.
Mike.
Sharon.
Encantada, Mike.
Igualmente.
Como dixen,
é a última imaxe que temos.
Seguro que non aparece
na 101 indo nalgunha dirección?
Seguro.
Cambiou de coche nalgún punto entre ese xiro e a 101.
- Por que cres que colleu a 101? - Non preguntes, meu.
Hai 30 quinteiros entre ese sitio e a 101.
- Ímolo comprobar. - En serio?
- Moi en serio. - Lou, non me amoles.
Como o atopamos se non?
Os libros xa estaban no piso?
Para gustarche ter cousas,
non tes moitas…
persoais.
Nin fotos da familia nin…
Tes?
Fotos?
Non. Familia.
Si, por aí.
Por aí?
Nun caixón, ou?
Non somos a típica familia.
Non temos moita relación.
Non che sei.
Tes irmáns ou irmás?
Nai? Pai?
Si.
Non tiñamos
moita cousa cando era neno
e non quedei con nada do pouco que tiñamos,
así que…
Que?
O home misterioso.
Si.
Podo poñer música?
Si.
Hai un trebello na esquina.
Tes algunha canción favorita?
Non. Vale.
Non sei nin para que pregunto se tes unha canción favorita.
Outro punto negativo, non?
E…
escoitas música?
Si, ás veces.
Ás veces.
Nunca, non?
Vamos.
Non sei bailar.
Ven.
Veña.
Ven aquí.
Nin tes fotos nin escoitas música nin bailas.
Alguén che ten que ensinar a ser humano.
Si.
Encántame isto.
Aclaman a súa cidade, pero ninguén fai iso polos Ánxeles.
Contento?
Si.
Asustado?
Si, pode ser.
Non quedas?
Queres que quede?
Si.
Mellor.
Ola, son o señor Stone.
Preciso outro apartamento na praia que estea dispoñible xa.
- Si? - Un paquete para Wilson.
Non estou esperando nada.
Ten o seu nome.
Pois déixao fóra.
Teño prohibido facer iso.
Déixao na entrada.
Arrea, vamos! Veña!
Vasme dicir que carallo lle deches, entendido?
Dimo, hostia.
Por cantos putos garaxes máis me vas pasear esta noite, meu?
Ei, meu.
- A ver. - Non…?
- Aí. - E agora que?
Lou.
Cago na hostia, meu.
Chama os da científica.
Para el o negro non era unha cor.
Era o tema da súa obra.
Non o colgaría na casa, pero gústame a carga dramática.
Poden estar seguros de que non vai perder valor.
A pregunta é:
canto lles gusta?
A min encántame.
Quedaría xenial coas cadeiras novas.
De verdade? Seguro que queres que este
nos mire mal mentres ceamos?
Non mira mal.
Mira tal.
Non mira mal.
- Só mira. - Desculpen. Agora veño.
- Vale. - Ben. Grazas.
Anda, que coincidencia.
Ola.
Sharon, non?
- Si. - Si.
- Mike? - Si. Alédame verte.
Coleccionas arte ademais de coches, Mike?
Non, pero gústame.
Gústame a carga dramática.
Que che parece se marchamos de aquí?
Imos tomar algo ou así?
En serio, meu.
Os divorciados sempre credes que viviredes na praia
e coñeceredes unha surfeira maciza.
Vaste meter ao surf?
Non. Estou pensando en facer o ioga.
"O ioga"?
Si, ho. Que tipo?
Hai tipos?
Unha chea deles, meu.
Hai ioga con calor, ioga rápido,
ioga na rúa, ioga grego.
- Ioga grego? - Iso igual é comida.
Só queres deitarte con alguén.
Quérome poñer en forma.
En forma?
- Co que che gusta a botella… - Que?
Está coma do trinque.
Merda.
Agás por unha pinga de sangue microscópica.
Abonda para sacar ADN?
Debería.
Amósama.
Supoño que te dedicas ao mundo da arte.
Non. Menos elegante.
Fago pólizas de seguros para xente
que ten tantos cartos que non sabe que facer con eles.
Logo saberás moito do valor das cousas.
Demasiado.
Pero tamén teño que saber moito da xente que posúe as cousas.
- A que te refires? - A se son adictos á adrenalina,
alcohólicos, ludópatas,
se enganan as súas parellas…
Esas preguntas que non podes facer.
Pero, evidentemente, tes que saber as respostas.
Así que acabas aprendendo a ler a xente.
E que liches en min?
Algo que non che gusta ou que?
Non. Non dixen iso.
Veña.
Vale.
Pois semellas unha persoa que ten segredos.
Ai, si?
Esa camisa é nova ou vén da tinturería,
o cal indica que non lavas ti a roupa ou que tes algo de TOC.
Coidas a túa imaxe.
O pelo, as unllas,
o reloxo de 12 000 dólares.
Todo é…
demasiado perfecto,
cousa que me di que tes moitos cartos
e moito tempo libre, Mike.
Tes a roupa, os coches,
pero non es quen de mirarme aos ollos.
Apostaría a que de neno non tiñas cartos.
Por que deduces iso?
Porque os que se crían no caos ansían orde.
Falas de min ou de ti?
Se cadra dos dous.
Toquei unha fibra sensible?
Non.
Teño…
Teño que confesarche algo.
En serio?
Nin sequera rematei a copa.
Non foi unha coincidencia, o de volvernos ver.
Vin para falar contigo.
Seguíchesme?
Vin facerche unha proposta de negocios.
Eu tamén sei algunha cousa sobre ti, Sharon.
Ai, si? Por exemplo?
Vives soa. Non estás casada nin o estiveches nunca.
Non tes fillos.
Traballas na mesma empresa hai 11 anos.
Es vicepresidenta cando deberías ser socia.
- Quen carallo es? - Dáme 30 segundos.
- Non. - O que che ofrezo
non che suporía un risco e o que gañarías cambiaríache a vida.
- Non me interesa. - Dedícome
a obter certa información sobre xente coma ti.
E eses bens tan valiosísimos
que pertencen aos ricos que mencionas,
ás veces, fágoos desaparecer.
Pero fágoo sen deixar rastro e sen facer dano a ninguén,
agás, se cadra, aos accionistas de empresas coma a túa.
Xa.
Daquela es un ladrón.
Xa o pillo.
Vouche dicir unha cousa, Mike.
Cheguei a onde cheguei traballando arreo.
Non minto, non roubo e, dende logo, non engano.
E non vou comezar agora.
Cres que os túa empresa son uns santos?
A Mark fixérono socio aos 5 anos.
Como cres que o sei?
De verdade pensas que lles importas un carallo?
Que che vaia ben na vida, Mike.
Oe, se cambias de opinión,
sube a Instagram unha foto da praia e irei onda ti.
Mira, non sei se cho dixeron algunha vez,
pero tes unha vida de merda!
Pensa un momento en como estás.
Analízate e comproba
se hai algunha tensión neste momento.
Analiza a túa respiración,
o teu corpo.
Expulsa a tensión respirando de xeito consciente.
Bótaa fóra.
Que o corazón se abra á presenza
do amor no…
Merda!
Hostias.
Mamón.
Atopáchesme.
- Para quen traballas? - Marcha.
- Para quen traballas? - Vai de aí.
Pois mira,
agora mesmo non teño traballo.
- Anda. - Gustaríame
dedicarme á hostalería.
- Si? - Si.
- Que che mandou facer? - Quen?
- Que che mandou facer? - O teu mozo?
- Mandoute seguirme? - Meu, non son gay.
Déixate de hostias.
- Mandouche seguirme? - O teu mozo?
- Mandouche? - Non me toques. Non son gay.
- Que che dixo? - Se fose gay…
- Que che dixo? - Non me…
- Para quen choias? - Saca.
- Dimo! - Quita.
- Dimo, hostia! - Que non me…
- Vai ao carallo. - Déixate de lerias!
- Queres un bico? - Que che mandou?
Queres un bico?
Que che mandou facer?
Ei! Cago na hostia!
- Ei, vale. - Si?
Si, vale.
Dille
que como te volva ver, estades os dous mortos.
- Entendido? - Si.
Si?
- Entendido? - Que si. Vale.
Vale.
Ben.
Bárbaro.
Soltade o pasado.
Soltade o futuro.
Existide só
no momento.
Pé esquerdo adiante para o guerreiro II.
Agora guerreiro invertido.
Cóbado esquerdo a xeonllo esquerdo,
erguendo a man dereita.
Imos ao chan,
erguemos a man dereita cara ao ceo.
Mirada ao sol,
a fonte de toda vida.
- Ola. - Que fas aquí, inspector?
Que coincidencia.
Seguro?
Porque me pasa moito.
Mira que non hai antros de ioga nos Ánxeles!
Ou houbo un cambio drástico na túa vida
ou me estás a acosar.
Só probo cousas novas.
Separación temporal?
Non sei se será moi divertido ser tan lista, Sharon.
Perdón.
Non levo unha boa semana.
É a primeira vez que vés a ioga?
Nótase, non?
Séntache ben.
Unha mentira moi amable. Graciñas.
- Ola, dime. - Townsend recibiu unha chamada
de Lafayette Jewelers.
Disque hai alguén moi sospeitoso deambulando fóra da tenda.
Semella o noso tipo, Lou.
Por que ía ser o noso tipo?
Está a menos dun quilómetro da 101
e o dono di que tamén hai un coche sospeitoso en fronte.
Que coche é?
Escuro e cos cristais tinguidos.
Igual ca o que atopamos.
Podería ser el, Lou.
Ben, vou para aí. Que Townsend non chegue antes ca ti, vale?
Unidade Sunset La Brea, van 3 chamadas.
Ao chan. Xa!
Policía. Quieto!
Mans arriba!
Ao chan!
Ao chan xa!
Non te…!
Non!
Disparoulle a policía!
Merda!
Leva armas?
Non lle vin ningunha.
Atrás!
Cres que é el?
Non, é un puto cativo.
Pide unha ambulancia.
Ei, fóra!
Pide unha ambulancia!
Atrás.
Esperta, Townsend.
Que fas?
Espósao.
Control, tiroteo cun axente implicado.
- Lou! - Que?
Disque é o seu coche.
Cal?
O negro. Di que é seu, meu.
998.
- Mandade unha ambulancia. - Recibido.
Que fas?
- Tiña unha arma. - Que?
- Que tiña unha arma, carallo! - Que dis?
- Ei! Tiña unha puta arma. - Que?
Vai mirar.
Control, aquí Four King 79.
Houbo un tiroteo.
Sospeitoso abatido.
O sospeitoso ía armado cunha pistola semiautomática.
Canto tarda a ambulancia?
Non ves que a túa teoría
lle comeu a cabeza a todo o mundo?
Tes 30 minutos antes de que cheguen os de Asuntos Internos.
Tes que ter clara a túa declaración.
Xa. El non sacara a arma.
- Seguro? - A pistola tíñaa na bolsa.
Pois daquela temos un problema.
Non quero enterrar a ninguén, pero sei o que vin.
Temos un problema porque a túa declaración
non coincidirá coa do inspector Townsend.
Anda! Non me sorprende precisamente,
- xa que… - Nin coa do teu compañeiro.
A declaración de Tillman coincide coa de Townsend.
O sospeitoso tiña a pistola na man
e íalle disparar a un axente de policía.
E, en momentos difíciles, cómpre estarmos todos a unha.
Os tres quedades suspendidos ata que remate a investigación.
Despois reincorporarédesvos.
Agás…
que alguén escolla un camiño distinto.
Toca dar a en hora boa.
Madeleine fixo a súa primeira póliza en L&V.
Asegurou o patrimonio de Monroe
e tamén lle fixo un seguro por unha cantidade importante para esa voda
no Beverly Wilshire. Moi bo comezo, Madeleine.
- Parabéns. - Mi madriña!
Non facía falta.
- Moi ben. - Un groliño! Grazas.
Bo comezo, Madeleine. Sigue así.
Tamén quere que o seguro cubra os detalles que darán aos convidados.
Que lles vai dar?
Diamantes de 12 quilates para todos.
- Ou sexa, cinco millóns e medio máis. - Que detalle!
- Si. - É moi arriscado.
Failles un bo plan de seguridade.
- Abofé. Estou niso. - Vale.
Creo que nada máis, rapaces.
Madeleine, bo comezo!
Sharon, quedas cinco minutiños?
- É un momento. - Claro.
- Todo ben? - Si.
- Xenial. - Ben.
Por fin tiven oportunidade de pelexar
cos socios,
- así que quero poñerte ao día. - Ben.
- Si. - Xenial.
Cremos que, dado o ano que tivemos,
é mellor pospoñelo ata comezos do ano que vén.
Queremos ter moi clara a nosa situación financeira
antes de decidir.
- Vale? Así que aguanta. - En serio?
- Si. - Porque eu tiña entendido
que tivemos un ano moi bo economicamente.
En parte, grazas
a varias das pólizas que fixen eu.
Pódoche amosar os números.
Si, xa revisamos os números. Por iso en xaneiro
cremos que estarás moi contenta,
pero tes que agardar.
Iso dixeches o xaneiro pasado.
Hai que ter paciencia, Sharon.
Xa tiven paciencia.
- Levo aquí 11 anos, Mark. - Son consciente.
Pero a ti fixéronte
asociado aos cinco anos e socio aos sete.
Cal é a cuestión, Sharon?
A cuestión é
que se non vai pasar nunca, gustaríame sabelo
para comezar a valorar a miña situación.
E quizais a dos meus clientes.
Simplemente.
Vas marchar á competencia?
A ver, é unha opción.
Cres que alguén da competencia te vai contratar
porque lle presentes os números?
Dígoche eu un número, Sharon: 53.
Non é un bo número para unha muller neste negocio, ou?
Porque sabemos o que convence realmente os ricachóns,
e non é 53.
Non me ameaces.
Hai un buraco na cadea de custodia.
Teño os resultados de ADN para Tillman.
Cal é o seu escritorio?
Cóllollos eu.
Grazas.
INFORME POLICIAL RESULTADOS DE ADN
INFORME DE ARRESTOS
ACUSADO DE AGRESIÓN CON ARMA LETAL CON GRAVES LESIÓNS
POSTO BAIXO A TUTELA DA COIDADORA DE ACOLLIDA ANNE BENTON
ÚLTIMO ENDEREZO COÑECIDO: DRYDEN PLACE, N.º 4226, OS ÁNXELES
SHARON___C NOVA PUBLICACIÓN
- Todo ben? - Si.
Vai vir un mensaxeiro de Anveres.
Trae reloxos e xemas para un milmillonario que vai casar.
Os detalles para os convidados.
Cun valor de 5,5 millóns de dólares.
Onde é?
No Beverly Wilshire.
Cal é o protocolo de seguridade?
Insistimos en que o mensaxeiro leve garda armado
ata completarse a transacción.
E outra cousa.
O comprador vai pagar todo en efectivo.
Así non paga impostos
e o vendedor non ten que declarar a venda.
Falamos duns 11 millóns de dólares na sala.
Dos cales…
quero tres.
Tamén hai seguridade para os cartos?
Non o sei.
Non aseguramos o efectivo.
- Logo pode ser. - Pode ser.
Son unha chea de armas.
E é un sitio con moita xente.
É demasiado arriscado.
Pódoche facer unha pregunta?
Algunha vez deches un golpe de 11 millóns de dólares?
Non, nunca.
Non lle chamades a iso "os cartos de retirarse"?
O conto é que para poder retirarse cos cartos
primeiro hai que dar escapado con eles.
Por que cambiaches de idea?
Talvez chega un momento
en que te dás de conta de que non che queda tanto tempo como crías.
Unha fermosa mañá nos Ánxeles, agás se están no sur da 405.
Se se dirixen ao sur, verán do que falo onda a saída de Avalon.
Esa saída está cortada,
segundo os axentes de tráfico, por un animal…
Un terzo do noso sistema linfático atópase na cara.
Ben che sei.
Este é o noso novo fogar.
Veña.
INFORME POLICIAL RESULTADOS DE ADN
Se están no val e tentando entrar en Hollywood,
collerán a 101 dirección sur en Highland,
xunta o…
101 SUR
- Precisa algo? - Boa noite, señora.
Son o inspector Lubesnik, da Policía dos Ánxeles.
Este é o último enderezo coñecido
dun home chamado James Davis.
Sóalle de algo ese nome?
Por que o busca aquí?
Coñece o señor Davis?
Por que o busca?
MENSAXE RECIBIDA
Ten unha mensaxe reenviada.
James.
Son Anne, corazón.
Non sei se aínda tes este número,
pero gustaríame falar contigo.
Chámame se podes.
É todo teu se dis o prezo xusto!
Veña, rapaces.
Hora de ir para a cama.
Veña, andando.
Mozos, dade as boas noites.
- Boa noite. - Boa noite.
- Vou con 22,51 dólares. - 22,51 dólares.
E se me deixa o seu número?
Si.
Diga?
James?
Ola?
Vai todo ben?
Veu un home
preguntando por ti.
Un policía.
Preocúpalle a túa seguridade.
Ola, James.
Xesús bendito!
Ola.
Escoita, o mensaxeiro cando voa?
- Que? - O mensaxeiro do que me falaches.
Cando vén?
Non o sei.
En días ou en semanas?
Pois…
a voda é o domingo,
así que supoño que o venres ou o sábado.
Toma. Teno aceso.
Logo de falarmos, sácalle a SIM,
destrúea e desfaite do móbil.
En serio?
Non é o que queres?
Ola, sería posible
ver a suite nupcial?
A ver que lle podo amosar.
Un momento, por favor.
Agarden, por favor.
- Si? - Preciso que me consigas
o número de voo.
E o nome do garda de seguridade.
STEVEN MONROE
ROBERT DAVID NELSON
- O que teño de valor está… - Cala a puta boca.
- Lévao todo! - Non veño por iso, vale?
Xa sabes a que veño.
Ei, quieta, cona.
Vale? Xa sabes o que quero.
- Que? Non sei. - Non son parvo, puta.
Non teño nin idea do que queres!
Non me toques o…
Dáme o que lle deches
a el e non che rebento a cara.
- Queres conservar a cara? - Si.
- Dime que carallo lle deches. - Vale.
- Vale? Si? - Vale.
Dime que lle deches.
Cando esteades listos,
erguédevos e quedade sentados.
Non estabas de humor hoxe?
Pódote convidar a un café?
Ou a un smoothie?
Vai todo ben?
Que pasou?
E que lle dixeches ao tipo que te atacou?
Todo o que che dixen a ti.
O mesmo ca ao tal Mike?
Si.
O feito de que che contase todo isto
librarame de ir á cadea?
Basicamente, confesaches conspirar para cometer un delito de roubo moi grave.
Xa.
Se seguimos a vía oficial, méteste nun…
A ver, pinta feo.
Merda!
Tes onde quedar uns días?
Cas dalgún amigo?
Podes quedar na miña casa. Estarás a salvo.
Cóntame máis do Mike ese.
- Boas. - Ola.
Que tal? Preciso revisar as probas
do caso ese da semana pasada.
Toma.
É tarde.
Sabes onde están? Pecho en dez minutos.
Non tardo máis de cinco minutos.
- Cinco minutos? - Si.
- Vale. - Grazas.
Cinco minutos.
Graciñas.
SAMMY KASSEM, ROUBO
PROBA DIAMANTES FALSOS
Estás ben?
Si.
É que teño que marchar da cidade un tempo.
E logo?
Cousas do choio.
Xurdiume unha oportunidade e teño que marchar.
Canto tempo?
Non estou seguro.
Pode ser bastante.
Si, así que…
Fasme un favor?
- Dime. - Pódesme dicir a verdade?
É a verdade.
Vale.
E…
a que te dedicas?
Xa cho dixen.
Ei, posme algo de beber?
Claro. Un segundo.
Mírame.
Mírame ou marcho.
Non ves que isto non ten puto xeito?
A ver.
Vou por aí…
pensando en…
Pensando en canto me gustas.
E logo decátome de que nin sequera te coñezo.
Non me contaches nada.
Non hai fotos do teu pasado.
Parece que non tes familia. Non tes amigos nin…
Nada.
Maya, só che pido que agardes por min.
Que agarde?
A que?
A que? Non, en serio, a que?
A que consigas un número máxico?
Non te burles de min.
Como ti non o entendes, non importa?
O que? Os cartos?
Si. Cando te crías sen cartos,
non tes opcións.
E logo pásanche putadas.
Aparecen cousas malas.
Que clase de putadas?
Malas persoas.
Só che pido que agardes por min un chisco.
Aínda non estou onde teño que estar, vale?
Eu creo que si.
ANVERES - OS ÁNXELES ATERRAXE EN 1 H 58 MIN
Ala!
Fíxate.
Finxindo ser capitalista?
Algo así.
Que tal durmiches?
- Ben. - Vale.
Queda café aí.
Hai leite de avea na neveira.
Grazas.
Ti coma na casa.
ANVERES - OS ÁNXELES ATERRAXE EN 22 MIN
- Si? - Veño recoller alguén.
Váiseme apagar o móbil.
Non terás un cargador para me emprestar?
- Si, meu, pero… - As mans no volante, Bob.
Non fagas dano á miña familia.
Comeza por darme o teléfono.
Benvido. Escríbame cando chegue.
Abran con coidado os compartimentos.
A equipaxe puido desprazarse durante o voo.
Xa poden usar os teléfonos móbiles.
Señor Foster?
Si?
Acompáñeme, por favor.
De que se trata?
Cheguei evou cara á saída
CHEGADAS
Señor Foster?
Benvido.
Imos logo?
Amósasme a túa identificación?
Claro.
Grazas.
Toma. Vamos.
Que tal o voo?
Ben, graciñas.
Xa estou moi afeito.
Vén moito por aquí?
Varias veces ao ano.
Hai moito vagabundo aquí.
Aínda sendo ben pobre,
non me pillarían vivindo na beirarrúa.
Como é o que din? Antes de xulgar alguén, ponte no seu lugar.
Eu estiven no seu lugar.
Non era para min.
De onde es?
De aquí.
Dos Ánxeles.
De que parte?
De moitas.
Vivín en moitos sitios de neno.
Tes un coche bonito. Gústanche os coches?
Si, pero prefiro os americanos antigos.
Vostede?
De neno soñaba con ter un Mustang.
Coma Steve McQueen.
Si.
Si, Steve McQueen.
Que curioso. Alguén da túa idade
non adoita coñecer a Steve McQueen.
Vía esas películas de neno.
Cal é a túa favorita?
Pois…
Bullitt, polas persecucións.
Xa.
A miña é The Tomas Crown Affair.
McQueen interpreta un ladrón de alto coturno.
Esa non a vin.
- Ola, Sharon. - Madeleine, non tes que facer isto.
Non tes que rirlle os chistes sen graza
nin facer coma quen que che gusta el nin nada do que hai aquí,
porque foi o que fixen eu durante unha chea de anos.
E dixéronme exactamente o que che din a ti.
Que era a mellor candidata que entrevistaran nunca,
que estaban desexando que entrase alguén coma min pola porta.
Dixeron que me farían socia
e me darían accións,
- que amañaría a vida. - A ver.
E logo fórono adiando eternamente
- Un problema de RRHH. - …coma se…
Hai un protocolo para iso
- e non é este. - Mira, cala a puta boca!
Sabes outra cousa?
Dálles igual que sexas lista.
Dálles igual que saibas moito ou que sexas boísima.
Para eles só es un cebo.
Un cebo para engadar os ricos,
os peixes gordos
que estes mamóns non son quen de convencer sós.
Mira, non sei cantos anos bos
me quedan porque teño "53",
pero o que sei
é que non volos vou dar a vós.
APARCACOCHES
Seguridade privada. Veño ver un hóspede da suite nupcial.
De acordo. Adiante, señor.
Ola. É o meu primeiro día.
Teño que ir onda os mordomos.
No quinto andar.
Ao fondo.
Xa estiveras aquí?
Si.
Para, Jamie.
- Collede o seguinte, por favor. - Perdón.
Perdoa. Esquecín a que cuarto teño que levar isto.
Mira no tícket.
Son novo. Non sei que fixen con el.
Chama o 011.
Vale.
Ola, teño bebidas para Monroe.
Debéronme dar o número de cuarto que non é.
O señor Monroe?
Chámote despois.
- Amor. - Iso… Que?
- Preguntan por ti. - Vale, ben.
Non, quéroo tal cal.
- Anveres? - Efectivamente.
Vale, déixote. Si. Teño que colgar.
- Algún problema? - Non, señor.
Na aduana tampouco?
Mans arriba agora mesmo!
- Ninguén sairá ferido. - Que cona fas?
Os dous, de xeonllos contra a parede, xa.
- Es o de seguridade. - Leva pistola.
- Que pasa?
É un atraco.
- Non… - Non estou de carallada!
- De xeonllos xa! - Quen carallo es?
Non cho repetirei. De xeonllos!
- Non me fagas mal. - Hostias.
Maletín na mesa, Mans detrás da cabeza e axeónllate.
Veña.
Onde están os cartos, Monroe?
Que? Non hai cartos ningúns.
Os cartos para pagar o que hai no maletín.
Na caixa forte!
Onde está?
- Onde está, hostia? - Alí! Á esquerda!
- Sabes o código? - Non.
A ver, Monroe.
Cando eu diga, rubes pola caixa forte.
Méteslle o código, sen abrila,
e volves agatuñando a onde estás. Entendido?
- Si. - Dálle.
Cago na hostia.
Está aquí.
- Merda, trabuqueime. - Marca o código.
Déixate de caralladas. Veña!
Perdón. Vale, xa está.
- Non é un xogo! - Vale.
- Marca o código! - Vou!
Xa está, hostia! Merda!
Ti, enche a bolsa.
Foder.
Toma.
Volve ao teu sitio.
Señor mensaxeiro, abre o maletín.
Veña, dálle.
Ten unha combinación.
Vale. Amodiño.
Saca os diamantes.
Mi madriña.
- Que carallo pasa? - Ei, calado.
- Xesús bendito. - Cala!
- Cago en tal, meu. - Que peches a puta boca.
Baixa a arma! Son policía.
- Que? - Quedas detido. Baixa a arma.
Como apertes o gatillo, eu tamén.
Terás fillos, non?
Paga a pena por este delincuente?
Baix a pistola.
Digocho por última vez.
Baixa a pistola, James.
Seino todo de ti.
E sei que nunca feriches a ninguén.
Estaslle apuntando a un poli!
É poli? Pois faga o seu puto traballo.
- Cala, cona. - Dispárelle, hostia.
Dispárelle xa.
- Defenderémolo! - Cale!
Merda! Cago na hostia!
Baixa a pistola!
Non a vou baixar, hostia!
Dígocho por última vez!
Ao carallo.
Baixa a puta pistola!
- Deus! - Baixa a pistola!
Que a baixes, hostia!
- Deus. - Baixa a arma!
- Baixa a pistola. - Quen é?
- É poli. Isto quédache grande. - Es un puto poli? Hostia!
Baixa a pistola!
- Non me mires, hostia. - Mimá.
- Báixaa. - Cres que estou de carallada?
Cres que estou de carallada?
- Escóitame. Atende. - Eh!
Puto poli de merda.
- Baixa a pistola. - Vou comezar a contar.
Van morrer pola túa culpa, poli?
- Báixaa. - Queres ter sangue nas putas mans?
- É policía! - Un!
- Cale! - Faga o seu traballo! Dispárelle!
Cale!
Os dous! Cres que estou de carallada?
A tomar polo cu!
Si!
Cres que estou de carallada?
Meu Deus.
Merdento do carallo.
Fódete.
Colle o que viñeches buscar e marcha.
Poli do carallo.
Achégame o maletín.
Achégame o puto maletín!
Toma.
Non me mires, cona.
- Non te estou mirando. - Si tal.
Víchesme a cara.
Baixa a arma.
Baixa a puta pistola.
- Veña. - Non podo.
Baixa a pistola.
- Baixa a puta pistola! - Que non a vou baixar.
Baixa a pistola! Veña!
Baixa a puta pistola!
Báixaa!
Que te fodan!
Hostias!
Cago na hostia!
Mi madriña.
Mi madriña!
Hostia puta. Está morto.
Merda.
Íache disparar.
Merda.
Vas facer o seguinte.
Vas montar no coche,
arrincar e non volver nunca máis.
Os cartos e os diamantes aínda están aí.
E aquí está o ladrón.
O ladrón da 101.
Non lle quería disparar.
Xa o sei.
Mi madriña.
Eh.
Preciso unha puta ambulancia xa.
Voume encargar persoalmente de que acabe no caldeiro.
Non volverá traballar na vida.
Non tal.
Vai quedar cos cartos e cos diamantes.
E cando se presenten aquí os policías, escoitará o que eu lles diga
e dirá: "Foi como dixo el."
E unha merda!
Mire, como se poñan a investigalo
por importación de xemas ilegais e evasión de impostos,
vano investigar en serio.
Máis lle vale telo todo en orde.
É iso o que quere?
Que carallo che pasa?
Merda.
Recoméndolle metelo todo na caixa forte
antes de que cheguen os meus compañeiros.
- Chame unha puta ambulancia. - Cagainas do carallo.
Non.
Son o inspector Lubesnik, da Unidade de Roubos.
Estou no Beverly Wilshire, no cuarto 1018.
Preciso unha ambulancia. Hai dúas vítimas.
Unha abatida en acto de servizo.
A outra respira, pero ten unha ferida de bala no ombreiro.
Inspira.
Expira.
Estás a salvo.
Estás en calma.
Estás exactamente onde precisas estar.
Ábrete á verdade
do que hai dentro de ti.
Non te reprimas.
OS ÁNXELES
Agora toca
recuperarmos a consciencia paseniño
e regresarmos ao noso corpo.
Que teñades un fermoso día.
Namaste.
Ola.
Pasei polo teu piso.
Xa, non estaba.
Xa. Tiña que darche unha mensaxe.
Ai, si?
Teño algo para ti.
Mellor non o abras aquí.
Por que? Que é?
Algo que ninguén está a buscar.
Que mensaxe me tiñas que dar?
Enviáronme isto.
Para o poli: -2, 09A1
101 OCÉANO
Pois non sei que é.
Non?
Dime.
Pensas…
volver a ioga?
Non che sei.
Debería?
Deberías.
Vale.
- Aburiño. - Abur.
101 OCÉANO
MAYA, TRABUQUEIME. ESPERO QUE NON SEXA DEMASIADO TARDE.
Subtítulos: Marina Rodríguez García